ataraq atdım və təkrar Dənizin yatağa qan qoxusunu ciyərlərimə çəkdim. Hər zərrənin bu qoxu bilməsini, dadmağı istəyirdim.

Ayazın evinə necə gəldiyimi də bilmirdim. Tək bildiyim həyət qapısından içəri girəndə bağçada oturan Ayşe qaça-qaça bərk-bərk qucaqlaladım və içimi azad olunana qədər ağladım.Əlbəttə sonra məni fərq edib yanıma gələn anama sarılıb ağlamağım da başqa bir hadisə idi. Anama sadəcə mübahisə etdiyimizi və evdən çıxdığımı dedim. O mənə yeyəcək bir şeylər etmək üçün mətbəxə keçəndə isə hər şeyi Ayşe danışmışdım. Əlbəttə o da dərhal Ayazı axtararaq olanları danışmışdı, və təbii ki mənim pərişan halımdan bəhs etməməyi də unutmamışdı. Ona o qədər bunu deməməsi barədə xəbərdarlıq etsəm də məni dinləməmişdi.
"Çox canım yanır Ayşe. Dedim.
Mənə daha sıx sarılaraq saçlarımı kənara çəkdi. "Bilirəm, əzizim. Dedi və dərin bir nəfəs alıb "O ağrı necə bir şey ən yaxşı mən bilirəm. Nəfəsin kəsilir, amma sən hələ də yaşayırsan. Üstəlik, hər nəfəs mübadiləsi bu əzabı yaşayırsan. Dedi. Gözümdən axan yaşlarla daha çox sarıldım Ayşeyə. Eynilə dediyi kimidi. Hər nəfəs almağım də kəskin sancı sancırdı sinəmə, nəfəsim kəsilirdi. Hər dəfə bu ağrını yaşayırdım. Kəsik bir nəfəs alaraq "Mən, onsuz necə yaşayacağam? Dedim. Bu Ayşe soruşduğum bir sual deyildi, birbaşa olaraq özümə sual vermişdim. Cavabını bilmədiyim çətin sualdı
Bölüm - 28
Tam tamına onsuz bir həftə keçirmişdim. Bir həftə ərzində yuxusuz gecələr müşayiət etmişdi mənə. Ona olan qəzəbim önündə azalmırdı amma yenə də gedib onu alıb evimə gətirmək istəyirdim və həsrətim qurtarana qədər, ona doyana qədər otağımdan, yatağımdan çıxarmağa heç niyyətim yox idi.
Bu bir həftə ərzində Ayazdan öyrəndiyim bir neçə şeylə kifayətlənməyə məcbur olmuşdum. Yalnız əla olmadığını söyləyərək Dəniz haqqında bilərək mənə məlumat vermirdi, amma məndə qürurumu ayaqlar altına alıb soruşamazdım. Soruşmamalıydım.. Çalan telefonum ilə fikirlərim de ayıldım. Axtaran insanı görəndə açığı, təəccübləndim. Ömər ATAY məni niyə axtarardı