Nə edəcəyimi bilməz bir halda, eləcə yataqda dayandım. Seldə deyilən qadın Əhmədin arxasınca çıxdı otaqdan. Ürəyim çox acıyırdı Üstəlik, bu dəfə qəlbimin yanında birdə qürurum vardı. Artıqlaması ilə qırılmış bir hissdi bu. Ağrı içində udaraq ayağa qalxdım. Daha çox burada qala bilməzdim.Şkafa üz tutaraq əlimə keçirdiyim kiçik çamadana bir neçə əşya götürdüm. Heç bir şey edəcək halda deyildim. Əlimi qaldıra biləcək gücü görə bilmirdim özümdə.Biraz əvvəl bu evdən çıxmalı idim. Əllərim titrəyərək kiçik çamadanımı toqqanı çəkdim və yatağın üzərində ki, telefonumu çantama qoyaraq pilləkənlə endim. Bədənimin hər bir üzvü titrəyirdi. Gözümdən axan yaşlar isə cavabı idi. Qapıya doğru yönələrkən İgid ilə qarşılaşdım. Mənə sual dolu gözlərlə baxırdı. Onun qarşısında diz çökərək kiçik əllərini əllərimin arasına aldım və ovuclarına bir öpüş çəkdim.
"Dəniz ana?
"Əfəndim, canım?
"Hara?
Gözlərində ki qorxunu görə bilirdim. "Anam xəstə olmuşdu da canım onun yanına gedəcəyəm - dedim. Gözlərində ki, qorxunun yox olduğunu fərq etdim. Bu vəziyyət daha çox içimin ağrımasına səbəb olmuşdu.
"Gələcəksən də sonra?
Ağzımdan qaçan bir hönkürtüyə mane olmadım və o anda Seldə Xanım gəlmiş İgidin əlindən tutaraq "Gəl,canım mənlə boyama edəcəkdik. Deyərək uzaqlaşdırmağa çalışarkən İgid qadının əlini kənara çəkdi və mənə möhkəm bir şəkildə sarıldı. Xəfifcə geri çəkiləndə onunda gözündən axan yaşı gördüm. Ağlayan bir səs tonu ilə "Gözləyəcəyəm səni ana - dedi və o an üzümdə yaranan gülümsəməyə mane olmadım. Bəli, bu evdən, Əhmədin həyatından çıxıb gedirdim, amma İgidin həyatından çıxmazdım.
"Gələcəyim oğlum. Dedim. Üzündə gözəl bir gülümsəmə yaranmışdı.
"Seldə bacı, İgidi otağına apar.
Eşitdiyim səs ilə baxışlarımı İgiddən ayıraraq salonun qapısında duran adama yönəldi gözlərim. Qəzəbli sərt siması ilə mənə baxırdı. Nə qədər də əlçatmaz və yaraşıqlı görünürdü? Daha bir neçə gün əvvələ qədər bu adam deyildimi mənə hər cür xoşbəxtliyi yaşadan? Mənə çox zərif davranan?
Baxışlarımı ondan