Çu Əbbasi dilavər, Əlamdari İmamət
Tutub rahi biyaban, o şahbazi şərafət
Nəcəf şahinə etsin, gedib taki şikayət
Hüseyn gördü bu halı, gedib mə`dəni qeyrət
Edib Zeynəbə izhar, ki ey gülşəni İsmət!
Amandır bacı qoyma, gedə miri şücaət
Hüseyndən əl üzübdür, ələmdari vilayət
Səda eylədi Zeynəb, ki ey mayeyi Rəhmət
Hüseyn qalmağa yalquz, degil bəsdi mürüvvət
Edə xeyməni qarət, bu gün əhli şərafət
Yavaş get sənə qurban, məni didətər Əbbas!
* * * * * * * * * *
Qayıtdı ginə Əbbas, hüzuru şahi dinə
Dedi izni ver axir, edib ərzi Hüseynə
Yanır nari cəfayə, bu gün teşnə Səkinə
Gəlir camu əlində, susuzdur o həzinə
Gedim su gətirim mən, bu əhli hərəminə
Qərəz etdi mürəxxəs, o sərdari Mədinə
Minib atına tutdu, üzün ərseyi kinə
Düşüb lərzə görəndə, Əduvvun bədəninə
Gəlir şiri qəzəbnak, alıb nizə əlinə
Ola yüz belə leşkər, edər dərbədər Əbbas!
* * * * * * * * * *
Edib ərsədə cövlan, o gülzari vəcahət
Dedi qövmi cəfayə, mənəm sahibi qüdrət
Atamdır şahi mərdan, bil ey qövi şərarət
Hüseynə məni nökər, verib ol şahi izzət
Ağamdür mənim Əbbas, əya əhli şərafət
Mənəm naibi Heydər, mənəm miri şücaət
Mənəm sədd çəkən oğlu, mənəm babi kəramət
Atam fatehi Xeybər, özüm mayeyi qüdərt
Ələmdari Hüseynəm, mənəm kani səxavət
Qərəz kimdür ki, gəlsün, edib ərşinə cür`ət
Onu göndərə ol dəm, be suyi səqir Əbbas!
* * * * * * * * * *
Çu Əbbasi dilavər, edib ərsədə cövlan
Görüb qövmi sitəmgər, olub xeyli hərasan
Qədəm qoymadı bi kəs, qalıb cümləsi heyran
O dəm Maridi bi din, olub azimi meydan
Vurub lafi kəzafi, o bi ari bəd ərkan
Yolun tutdu o dəmdə, çu ibni şahi Mərdan
Yetim Marid əlində, gəlib xəncəri bürran
O şahbazi rəşadət, çəkib başına qalxan
Dübarə əmi oğul, cesan zey qəmü yezdan
Vurub tiği şərür bar, edib xakilə yeksan
İki parə yer üzrə, salıb şiri nər Əbbas!