gül qədər gözəl idi, artıq onu ata dediyi bir şərəfsiz qoxlamışdı. Xəyalları puç olmuşdu. Ölüm ilə yaşam arasında qalmışdı. Əslində o da evin qızı olsa da bütün günü hində həyətdə olurdu evə onu yanlız təmizlikdən təmizliyə qoyurdular. Heç son dörd ildi Tünzalə anasının məzarına belə aparmırdılar
Çünki günahkar səbəbkar onu bilirdilər.
Asya bağçada işlədiyi bu vaxt isə çöldə dayanan bir maşın səsi gəlir.
Və darvaza açılır, içəri bir nəfər gəlir. İçəri girəni görəndə isə Asya şoka düşür.
Hətta əlindəki su qabı yerə düşüb çilik çilik olur. Aman Allah bu ki, odur bu.....(ardı