..masanın arxasında qəribə bir sükut var idi.. Mariya mətbəxdən gətirdiyi əlavə iki boşqabı qonaqların qarşısına səliqə ilə yerləşdirdi. Edvard bildirmədən Mariyaya nəzər yetirən zaman onun əllərinin əsdiyini görmüş, dodaqaltı gülümsəmişdi.. Mariya Edvardı tanımaqda çətinlik çəkirdi. Baxmayaraq ki, ona yaxşı davranırdı amma yenə də indiki Edvardla universitet dəhlizində gəzən o cazibədar oğlanın arasında dağlar qədər fərq var idi. O, sanki nələrdənsə çəkinir, qorxurdu, ya da sadəcə narahat idi və burda, orta yaşlı insanların çoxluq təşkil etdiyi bir yerdə vaxt keçirmək o qədər də əyləncəli gəlmirdi.
- Hə, danışın görək,bizim buralar xoşunuza gəlirmi?
Jeyms danışmağa hazırlaşırdı ki, hövsələsiz Suzanna dərhal sözə başlayıb onu qabaqladı..
- Ohh, əzizim, belə gözəl yeri də bəyənməmək olar? Buradaki bahalı göydələnlər, səliqədən işıldayan parklar insanı valeh edir.. Qiymətlər də o qədər bahalı deyil. Mən tamam fərqli hesab edirdim.. Hahah..Yox, qıymaz biri olduğum üçün yox ( özünü sındırmaq istəməyərək tez sözlərinə əlavə etdi) sadəcə, televiziyadan izləyən zaman insana elə gəlir ki, böyük şəhərlərdə yaşamaq üçün böyük pullar gərəkdir..
Xanım Aleksandra zərifliyini pozmadan dodaqucu gülümsəyib başı ilə təsdiqlədi.
- Əzizim, sən yaxşısan? ( əli ilə oğlu Edvardın üzünə sığal çəkdi)
-Hə, ana, narahat olma ( tez başını sağa əyib anasının əlini üzündən uzaqlaşdırmağa çalışdı)
Mariya çox diqqətlə baxa bilməsə də onun bütün hərəkətlərinə göz qoyurdu. Tez tez saatına baxmasına, telefonun ekranını yandırıb bir şey gözləyirmiş kimi yoxlamasına, bir neçə dəqiqədən bir asta da olsa öskürməsinə, evin tavanına və divarlarına göz gəzdirib qaşlarını çatmasına,əli ilə üzünə toxunub yanağını, boynunu xəfifcə qaşımasına və nəfəsini necə dərindən və aramla almasına..
- Bizim uşaqlar da eyni universitetə gedirmişlər nə gözəldir elə deyilmi? Bu gün təsadüfən evinizin önündən keçən zaman salonun pəncərəsindən ( sözünə ara verib soruşdu) əzizim, adın Mariya idi, eləmi? ( Mariyanın