dəfə əlindəki çəngəllə nələrsə etməyə çalışdı. Çəngəli makaronun bir tərəfinə batırmaq istəyən zaman çox bişdiyi üçün bir birinə yapışan bütün makaronlar havaya qalxdı. Adrian yaranan mənzərədən sonra Mariyanın gözlərinə baxan zaman onlar göz gözə gəldi və ikisi də birdən birə uğundular..Bir neçə dəqiqə aramsız davam edən qəhqəhələrdən sonra sözə başlayan Mariya oldu:
- Necə deyərlər, əsas olan daxili gözəllikdir!
Adrian onun bu cümləsindən sonra ciddiləşsə də iki saniyə sonra yenidən qəhqəhə çəkdi.Bayaqki iç ürpədən qorxu və şübhələr indi yerini səmimi söhbətlərə vermişdi.
- Bu gün etdiklərim üçün məni bağışla, axmaq kimi davrandım..
- Eybi yox, əksində xoşuma gəldi. Çox tez inanmaq heç vaxt xoş nəticələr vermir, kimə olur olsun, hər zaman ehtiyyatla yaxınlaşmalısan.
- Hə..Vanna otağı hansı tərəfdədir?
- Dəhlizə çıx, soldaki ən son qapı
Mariya icazə istəyirmiş kimi gülümsəyib vanna otağına yollandı.Dəhlizdə addımlayarkən içindəki maraq hissinə məğlub oldu. Vanna otağından biraz bəridəki otağı açdı. Heyrətləndi, sonra digər qapıları səssizcə açıb yoxladı. Qəribə hal idi. Bütün otaqlarda barmaqla sayılacaq qədər az əşya, onların üzərində isə ağ örtülər var idi. Lənət olsun, bircə bu gün sağ salamat bitsə idi! İndi Mariyanın ən çox istədiyi şey bir an əvvəl gecə olması və yatağında yatması idi.
- O otaq yox! Sol tərəfdəki ən axırıncı qapı
- H..Hə, bağışla, səhv saldım..
Mariya üzünə ciddi baxışlarla zilləyən Adrianın zoraki gülümsəməsindən çox qorxmuşdu..Bu nə zibil gün idi belə?! Əllərini yuduqdan sonra belə vanna otağından çıxmağa cürət etmirdi Mariya. Amma məcbur idi. Yavaş yavaş mətbəxin qapısından içəri keçdi, köynəyinin qollarını aşağı dartaraq..
Üzünü masaya çevirib kirli boşqabları suyun altına yığan Adriana "Mən daha gedim, gec oldu" dedi səsinin titrəməməsi üçün özünü rahatlatmağa çalışaraq. Adrian hərəkətini saxladı. Qoşqabları masaya qoyub əllərini dəsmalla silərək Mariyaya tərəf gəldi.
- Yaxşı, elə istəyirsənsə..
Mariya işin bu qədər asan