n həll olunmasına sevinmiş kimi gülümsədi. Dəhlizə tərəf istiqamətlənən zaman qolundan tutub özünə tərəf çəkən Adrinana sarı çevriləndə onun eynəksiz olduğunun fərqinə vardı. Eynəksiz olmaq onu necə də dəyişdirmişdi. Dəniz mavisi gözləri və uzun, yuxarı doğru qatlanmış kirpikləri var idi..
- Mariya, o qədər də maraqlı biri deyiləm, fərqindəyəm, amma sənə həqiqətən dəyər verdiyimi bilməyini istəyirəm. Okey, hələ çox az zaman olub ki, tanış olmuşuq amma məncə bu bir əngəl deyil..Sən fərqlisən, bu nə qədər şablon səslənsə də, həqiqətdir..İstəmirəm mənə qarşı içində kiçik də olsa şübhə qalsın..Mənə güvənməyin, etibar etməyin ən böyük hədiyyəm olar.
Mariyanın ürəyi yenə sürətlə döyünməyə başlamışdı. Amma bu dəfə hiss etdiyi şey qorxu yox qəribə bir həyəcan idi. O , Arturdan başqa heç kəslə yaxın münasibət qurmamışdı. Oğlanlarla arası da o qədər yaxşı sayılmazdı.
İndi qarşısında dayanıb üzünü əllərinin arasına alan bu gənc adam onun bütün bədəninə yayılan soyuq amma bir o qədər də xoşagəlimli cərəyanın səbəbi idi. Adrian sözlərini bitirdikdən sonra insanı dərinliklərinə çəkən təhlükəli dənizləri xatırladan gözləri ilə Mariyanın dodaqlarına zilləmişdi. O qarşısında səssizcə dayanıb titrəyən Mariyanın ürkəkliyindən cəsarət tapıb qeyri ixtiyarı aşağı əyildi. Mariya Adrianın nəfəsini dodaqlarında hiss edəcək qədər ona yaxınlaşdığının fərqinə varanda əlləri ilə onu sinəsindən geriyə itələyib qapıya tərəf tələsdi..Ayaqqabısını tələsik geyinib qapıdan çıxmaq istəyən zaman adının çağırıldığını eşidib dayandı.. Cəld arxaya çönüb aradaki məsafəni təxmini hesablayaraq qaça bilməsi üçün nə qədər vaxtı qaldığını dəqiqləşdirəcəkdi. Arxaya çönən zaman başına dəyən ağır zərbənin təsirindən göz qapaqlarının yavaşca örtüldüyünü hiss edən Mariyanın həmin gün gördüyü ən son şey əlində Adrianın əsəbdən titrəyən sol yanağı