tükətmə, burada səni heç kəs eşidən deyil.
- Ahahaha! Gözəl Mariya! Bu qədər qorxmağına ehtiyac yoxdur..Biz ki, yad deyilik, ikimizi də tanıyırsan..Gəl içəri gedək, səni yaxşıca təmizləyərik..Hər yerini yaralamısan ki..
- Yox! Yoox! Edvard, yalvarıram , kömək et mənə. Edvard yalvarıram, Edvaard!
Edvard qolundan bərk bərk yapışıb qaçmasını əngəllədiyi Mariyanın qışqırıqlarını soyuq qanlı səsi ilə üstələyərək arxadan onun qulağına yaxınlaşıb pıçıldadı:
- Mən ki, sənə demişdim, ondan uzaq dur!
Sürüyərək də olsa zavallı Mariyanı evin qapısından içəri salan Edvard Adriana qapını möhkəm bağlamasını tapşırdı. Vanna otağına keçib buz kimi suyu açdıqdan sonra yerə çökmüş Mariyanı qollarından dartıb ayağa qaldıraraq köynəyinin düyməyərini açmağa başladı.
- Yox..yalvarıram, bunu mənə etmə..Edvard, mən axı sənə nə etmişəm?
- Məsələ də bundadır ki,heçnə etməmisən. Nə qədər az danışsan sənin üçün o qədər yaxşıdır, aramızda qalsın amma Adrian mənim qədər səbrli deyil.
Edvard paltarlarını çıxardığı Mariyanın suyun altına salaraq onun nə qədər titrədiyinə və qışqırdığına əhəmiyyət vermədən bir müddət orada qalmasına göz yumdu.
- Bax, belə, indi çox daha qəşəngsən! Gəl, vaxtdır!
- Nəyin vaxtı? Məni hara aparırsan? Nə istəyirsiniz məndən?!
Mariya səsindəki acizlikdən bezərək qışqırdı Edvardın üzünə vurduğu şillədən əvvəl.
- Kəs səsini! Adrian, bağla bunu!
Adrian üzünü pəncərə tərəfə çevirmiş, əlində tutduğu itilikdən parıldayan bıcağın ucu ilə oynayırdı..
- Məmnuniyyətlə - dedi Mariyaya yaxınlaşıb saçlarını iylədikdən sonra..

Edvard, qollarından tavandan asılmış ipə bağlanan Mariyaya yaxınlaşaraq düz qarşısında dayandı. Adriandan aldığı bıcağın ucu ilə Mariyanın sinəsindən göbəyinə xədər xəfif bir cızıq çəkdi.
- Bunu niyə edirsiniz axı? - Mariya bayaqki cəsarətindən əsər əlamət qalmayan səsi ilə demək olar yalvardı.
- Um..Adrian, biz bunu niyə edirik?
- Mmm, sən de zövq, mən deyim hobbi?
- Siz xəstəsiniz! İlahi.. Nə istəsəniz edərəm, yalvarıram məni buraxın.Söz