az qala qışqırıacaqdım. Daha bu gün səhər canımın yaş pasta çəkdiyini söyləmişdim. Ah, mənim gözəl ərim, zadəgan adam!
-
Dənizin maraqlı bir şəkildə mətbəxə getməsi ilə üzümdəki gülümsəməyə mane ola bilməmişdim. Yavaş addımlarla arvadımın zövqünə görə döşənilən salona girdim və özümü kreslolardan birinə buraxdım. Həqiqətən həyat bu aralar mənə xoşbəxtlik mövzusunda çox bankir davranırdı. Bu vəziyyət bəzən məni istemsizce qorxudurdu lakin dərhal Dənizin və Efe'nin gülən üzləri bu çətinliyi içimdən atırdı.
Çalan telefonum ilə düşüncələrimi buraxaraq əlimi pencəyimin cibinə atdım. Telefonu çıxararaq axtaran adama baxdığımda Ömərin olduğunu gördüm.
'' Əfəndim Ömər. ''
'' Ayxan'ın bütün edəcəyi iş razılaşmaları ləğv edildi. ''
Üzümdə yaranan gülümsəməyə mane ola bilməmişdim. Ayxan etdiklərinin cəzasını ödəməyə başlamışdı belə.
'' Sağ ol Ömər. ''
'' Problem deyil, görüşərik. ''
'' Görüşərik. '' Deyərək bağladım telefon. Ömər olmasa bu qədər sürətli əməllərimə yetişəməzdim. Onun hər yerdə əli və qulağı var idi. Təbii ondan qorxan, onun adını eşidincə titrəməyə başlayan iş adamlarından bəhs etmirəm belə. Ömər üçün bu iş çox asan idi.
'' Ata. ''
Eşitdiyim səs ilə salonun girişinə baxdım. Efe qaçaraq gəlib üzərimə tullanmışdı. Qucağıma yaxşıca çəkərək onun mis kimi iy verən saçlarına gözəl bir öpücük buraxdım. Burnumu boynuna qoyaraq uzun, uzun içimə çəkdim oğlumun qoxusunu. Nə qədər də təmiz və saf bir qoxuydu. '' Oğlum. '' Dedim. Mənim oğlumdu! Mənə aid bir parça idi. Ata olmaq həqiqətən bu həyatda heç bir şeyə dəyişməyəcək bir dad idi. Şükürlər olsun ki, mən bu imtiyazı dadmış, bu dadın fərqinə vara bilmişdim.
'' Darıxdım ata sənsiz. ''
Yüngülcə geriyə çəkərək qucağıma oturtdum.
'' Məndəoğlum. ''
Efe çiyinlərini silkələyərək '' O zaman getmə ata. '' Dedi. Üzümdə şəfqətlə qarışıq bir gülümsəmə meydana gəlmişdi. Əlimi oğlumun hamar, yumşaq və dümağ yanağında gəzdirərək '' Ata çalışmalı ki anaya və sənə yaxşı baxa bilsin. ''
Maraqlı gözləri üzərimdə.