baş barmağı ilə üzümü oxşamağa başladı. O oxşamada şəfqət, sevgi, eşq, arzu ... Qısacası hər bir duyğudan bir tutam vardı.
Yüngül bir homurdanmam ilə '' Hər gün bir az daha ağılımı başımdan alırsan. '' Dedi. Üzümdə yaranan arsız gülümsəmə ilə ərimə baxdım. Görəsən məndə bir ağıl buraxmadığının fərqində idimi?
Daha çox aramızda ki uzaqlığa dözə bilməyərək onu özümə çəkərək o kişiyə xas dodaqlara yüngül bir öpücüq buraxaraq açıq bir şəkildə döyüşün fitini vermişdim! Ah, bu döyüşün qənimətləri həqiqətən gözəl