mənim sualımı eşitməzlikdən gəldi və pencəyinin cibindən telefonunu çıxararaq '' Ondan bunu soruşacağam. '' Deyərək Əhmədi axtardı.
Telefonu açması ilə bağlaması arasında saniyələr çəkdi demək olar. Üstəlik üzü az əvvəlkindən daha bərbad dayanırdı. Maraqlanaraq '' Nə oldu? '' Dedim.
'' Efe xəstələnmiş. ''
'' Nəyi varmış? ''

'' Qızdırması qalxıb və indi xəstəxanadadırlar. ''
Sürətlə ayağa qalxaraq '' Mənimdə orada olmam gərək Ayaz. '' Dedim. O isə yerindən belə dəbərməyərək '' Sən otur, mən gedəcəyəm, baxacam vəziyyətinə. '' Hemin an etiraz edərək '' Xeyr, Efe mənimdə oğlum ... Lütfən götür məni onun yanına. '' Deyə mırıldandım. Bir müddət boş gözlərlə mənə baxsa da mənim pərişan halım və inadım qarşılığında yalnız başıyla onaylamaqlala kifayətləndi. Üzərimi belə dəyişdirmə gərəyi duymadan dərhal üzərimə yüngül bir mont alaraq Ayaz'ın avtomobilinə mindim. Yüngül bir yağış idi çöldə. Ayaz da beş dəqiqə sonra girdi avtomobilə. Anama və Aişəyə hara getdiyimizi izah etmişdi. Avtomobili işlədərək evdən uzaklaşdığımda ürəyimdəki sürətli ritm dəyişikliyini söyləməmə belə gərək yox idi.
'' Əminsənmi? İstəsən geri ... ''
Sözünü tamamlamasına icazə vermədən '' Oğlumun mənə ehtiyacı var lütfən Ayaz sürətli gedək. '' Dedim.
Bölüm - 32
Yol boyunca səssizliyin hökm sürdüyü avtomobildən xəstəxananın önünə gəlməyimiz ilə sürətlə endim. Ayaz'ı gözləyəcək vaxtım yox idi. Direk təcili hissəsinə keçərək ətrafa baxdım. Efe'ye dair bir şey görmək adına ətrafa boylandım və küncdə ki xərəyə söykənmiş Əhmədii gördüm. Əhmədi görməmlə əlbəttə yanında ki Selda Xanımın da gördüm. Qadının nə qədər narahat olduğunu ta buradan fərq etmişdim. Efe'ye həqiqətən dəyər verirdi.
Özümü məcbur ələ alaraq getməyə başladım və bir iki addım qalmış Efe'yi gördüm. Üstü çılpaq və belində incə ağ bir örtü vardı. Ətrafında isə soyuq compresses vardı. Bir adım daha atdığımda Əhməd məni fərq etdi. Dağınıq saçları və artıq yuxusuzluqdan göyərməyə üz tutmuş gözlərində ki qarışıqlığı çox rahat oxuya