a bilirdim. Bu gün evə gəldiyində belə bu qədər bərbad görünmürdü. Yüngül boğazımı təmizləyərək '' Necədi? '' Dedim.
Bir əlini saçlarının arasından keçirərək '' Temperaturu yüksəlmiş,salmaq üçün dərman verdilər. Soyuq tətbiq edirləe düşməzsə xəstəxana yatıracaqlar. Bir azdan yenə həkim nəzarət edəcək. '' Dedi. Sesi titrəyirdi.Əhmədi ilk dəfə bu qədər gücsüz və çarəsiz görürdüm. Gözləri də üstəlik hər an axmağa hazır bir şəlaləni xatırladırdı. Qəlbimden keçənlərə maneə ola bilməyərək aramızda ki məsafələri qısaltdım və əllərimi belinə dolayaraq başımı sinəsinə qoydum. '' Oğlumuz yaxşı olacaq. '' Deyə pıçıldadım. Yaxşı olacaqdı, başqa bir ehtimalı düşünmək belə istəmirdim. Belimdə əllərini hiss etməm ilə bir az daha yasladım özümü onun o isti və etibarlı olan sinəsinə. Nə qədər də özlemişdim ona beləsinə sarılmağı, nə qədər açmışam meğerse onun mənə verdiyi dincliyə!
'' Əhməd. ''
Eşitdiyim kişiyə xas və soyuq səslə Əhməd dən istəməyərək uzaqlaşdım. Qarşımda gördüyüm adamla üzümdə yaranan qarışıqlığa maneə ola bilmədim. Hələ o vəhşi bir meşəsi xatırladan yaşıl gözlərinə baxdığımda ürəyim dayanacaq sandım. Adam rəsmən təhlükəli iyi verirdi. Kimdi bu adam? Boyu Əhməd dən az daha uzun idi. Nəhəng kimi bir adam da deyilə bilərdi bəlkə. Çünki Əhmədin boyu da kifayət qədər uzun idi.
Mənim mənim maraq və narahat baxışlarımı anlamış olacaq ki Əhməd bu yaşıl gözlü nəhəngi mənimlə tanış etdi.
'' Ömər, çox köhnə bir yoldaşım. ''
Yalnız başımı yelləməklə kifayətləndim. Qarşımda ki nəhəng isə bunu belə ehtiyac duymadan soyuq gözlərlə mənə baxırdı. Aydındır ki, mənim kim olduğumu müəyyən etməyə çalışırdı. Özümü tanıtmaq adına bir neçə bir şey söyləyəcəkdim ki Əhmədin sözləri ilə susdum.
'' Arvadım Deniz. ''
Bunun üzərinə yüngülcə başını yelləmişdi. O qədər yüngül ki diqqətli bir şəkildə adama baxmasam bunu anlamam qeyri-mümkün idi.
'' Özünə gəlir. '' Deyə duyduğum narahat səs ilə gözlərimi Ömər deyilən bu yaşıl gözlü divden ayıraraq Efe'ye yönəltdim və sürətli addımlarla