Necə, nə ara buraya gəldiyimi bilmirdim belə. Kreslomdan bir az daha gərilərək avtomobilin radiosunda səssizliyi boğan musiqini dinləməyə davam etdim. Ağlımı başqa bir şeyə verməm şərt idi. Onu unutmalıydım, onun bu gün dediklərini unutmalıydım! Ona dair hər şeyi unutmalıydım!
Necə da hirsli görünürdü qarşımda bu gün. Hirsli gözlərinə qarşı bədəni rəsmən qorxumdan titrəyirdi. Niyə belə inat etdiyini anlaya bilmirdim, anlamaq istəmirdim. Yalnız onu yanımda, qollarımda, hər hüceyremde istəyirdim. Bəli, onun yaralarını sarımaq yerinə yeni yaralar açmışdım üstəlik köhnə yaralarını da qanatmışdım ... Amma mən belə idim neyliyə bilerdim. Mən belə bir adamdım, bu qədər olurdu məndən.
Avtomobilin qapısı açılması ilə yüngülcə başımı çevirdim. Ömər asıq üzüylə yan kresloya oturmuşdu. Dənizin yanında ayrılır ayrılmaz ilk işim Öməri axtarmaq olmuşdu və onu buraya çağırmışdım.
'' Xeyirdir? ''
Ömərin soyuq səsi ilə düşüncələrimi bir kənara buraxıb yüngülcə gülümsədim və '' Gelmedi mənimlə. '' Dedim.
'' Eee? ''
'' İstemir məni. ''
'' Gelmedi deyə mi istəmir səni? ''
Başımı yelləməklə yetindim. Gəlməməsi istəmədiyini çox açıq müəyyən edirdi onsuz da. Bir insan istədiyi birinə necə xeyr deyə bilərdi ki?
'' Sən onu evdən qovduğunda istəmirdin eləmi? ''
Qaşlarımı yüngülcə çataraq '' Xeyr. '' Dedim. Mənim onu istəmədiyim bir an belə yox idi. O qədər çox işləmişdi ki içimə onsuz düşünebileceğiniz saniyelerim yox idi.
'' O halda onun gəlmədiyi üçün səni istəmədiyini düşünmək yeterinde axmaq bir düşüncə deyil mi? ''
Qəlbim buna hər nə qədər inanmaq istəsə də işdə ağlım istəmir səni deyib dayanırdı. Bir şey söyləmək yerinə susmağı təcrid etdim.
'' Əhməd hər zaman bu qədər səthi baxardın. ''
Anlamamış bir şəkildə yanımda ki adama baxırdım. O isə məni önəmsəmədən yaşıl gözləri ilə qarşımızda ki ucsuz-bucaqsız dənizi seyr edirdi. Bu mövzuların onu sıxdığını səs tonundan anlayardım. Xoş çox köhnə yoldaş olmasaq anlamam qeyri-mümkün idi. Səsində və üzündə tək bir duyğu belə