' Canım ağrıyır ... ''
Sesi kövrək çıxmışdı. Bir əlimi belindən çəkərək o gözəl üzünü oxşamağa başladım. Onun hər titrəyişində, hər tökülən gözyaşında içimdə bir şeylər ağrıyırdı və bu acı hər saniyə bir az daha artırdı.
'' Deniz ... ''
Titrəyən əlini qaldıraraq ağzımı bağladı. Gözlərində ki acı o qədər sıx idi ki etdiyini qəbullendim və içini tökməsi üçün ona zaman tanıdım.
'' Mən ... '' dedi və bir hıçqırıq böldü cümləsini. Dərin bir nəfəs alaraq '' Mən ana olmağı çox istəyirəm. '' Deyə zümzümə etdi. Gözləri mənə baxsa da bu özünə etiraf etdiyi bir gerçək. Hər nə qədər mənimlə danışır görünsə də o əslində ürəyiylə bir mübahisədəydi. Ürəyiylə hesablaşırdı və bu ona ağır gəlirdi.
'' Əhməd ana ola bilməyəcəyəm mən? ''
Bu problemin cavabı o qədər çətin idi ki. Bu acı verici bir cavab idi. Mən bunu ona necə söyləyəcəydim ki? Üstelikde cavabı bildiyi halda niyə həm özünə həm də mənə belə bir əziyyəti rəva görürdü?
Üzündə ki əlimi çəkərək ağzımın üzərində ki əlinin üstünə qoydum və nəzakətli bir şəkildə əlini ağzımdan çəkdim.
'' Deniz bu mövzunu danışmışdıq. ''
'' Cavab ver! ''
'' Deniz. ''
'' Cavab ver, ana ola biləcəyəm yenidən? ''
Dərin bir nəfəs aldım. Geri çəkilməyəcəkdi. Ona yalan söyleye bilmezdim bu onu daha çox aldatmaqdan bir işə yaramazdı və bu onun canını irəli də daha çox yaxardı. Doğrunu söyləməyə isə cəsarətim yox idi.
'' Əhməd ... ''
'' Doktor çətin olduğunu söylədi. Şansın çox azmış amma qeyri-mümkün deyilmiş. ''
Üzündə acı bir gülümsəmə meydana gəlmişdi. Bu gülümsəmə nəyə yozacağımı bilmədiyim bir gülümsəmək idi.
'' Deniz yaxşısan? ''
'' Bəli. ''
Üzündə ki gülümsəmə hər keçən saniyə bir az daha yayılırdı. Bu məni rahatlatmaqtan çox daha çox qorxudurdu.
'' Deniz ... ''
'' Əhməd, qeyri-mümkün deyilmiş. Az da olsa şansımız varmış. ''
Səsindəki ümid o qədər aydın idi ki heç bir şey söyləyə bilmədim. O az olan ehtimalın az qala qeyri-mümkünə yaxın olduğunu söyləyə bilmədim. Söyləyəcəyəm sözlərin hamısını geri uddum.
Əlinin tərsiylə