a alaraq alnımı alnına yasladım. Nəfəsinin üzümə vuruşunu hiss edirdim.
'' Əhməd ... '' dedi. Səsində ki acı çox canımı yandırmışdı. Qorxurdu, fərqində idim. Mənim ona qarşı olan duyğularimdan qorxurdu. Ona o qədər çox acı yaşatmışdım ki bu vəziyyət haqlı olaraq onun belə olmasına səbəb olmuşdu.
'' Deniz, mən çox böyük bir axmaqlıq etdim. O qədər çox sevirdim ki səni ... ''
Gözlərimi onun safir mavisi gözlərindən ayıra bilmirdim. Nə qədər da ürkək baxırdı belə. Nə qədər də məğrurdu ...
'' Deniz bağışla məni sevgilim ... ''
O gözəl dümağ üzünü göz yaşları islatmışdı. Üzü hər saniyə bir az daha gərilirdi. Artıq saxlamadan, gizləmədən açıq bir şəkildə ağlamaya başlamışdı. Onun hər hıçqırığında, hər gözyaşında mənim ürəyimə zəhərli bir xəncər batırdı sanki.
'' Səni o qədər çox sevirəm ki sevgimdən kor oldum gözəlim ... ''
Eynən. Sevgim kor etmişdi məni. Gerçəkləri, Dənizin çəkdiyi ağrılarını görmemə maneə törətmişdi. Həmişə deyirəm bu qədər sevməkdə yaxşı deyildi. Bu qədər çox sevgi bax belə acı nəticələrə yol aça bilirdi.
'' Məndə səni sevirəm. ''
Eşitdiklərimi doğru olub olmadığından əmin ola bilmədim bir müddət. Deniz bəli, mənimlə qalmışdı amma heç bir zaman mənə bu sehrli üç sözü söyləməmişdi. Mənə məndə səni sevirəm demişdi ... Bax indi ölsəmdə belə dinclik içində öləbilərdim. İndi hər cür şeyə hazırdım. Dənizin məni sevməsi qədər mükəmməl və fövqəladə bir mükafatdan sonra hər cür cəfaya razıydım.
Dodaqlarına qısa bir öpücük buraxdım. '' Deniz, gözəl arvadım mənim ... '' deyə mırıldandım. Ah, gözəl arvadım mənim!
Çalan telefonum ilə düşüncələrimdən ayyrıldım. Xəyali belə içimdə bir şeyləri ağrıtmağa kifayətdi eyni zamanda ürəyimdə ki ritmi artırmışdı da.
Zəng edən adamı görüncə könülsüz açdım telefonu.
'' Əfəndim. ''
Sitemli bir səs tonu ilə '' Məndə yaxşıyam oğlum təşəkkür edirəm bir anan olduğunu xatırladığın üçün. '' Deyinməyə başlamışdı belə anam. Səbrsizcə '' Ana! '' Dedim.
'' Nə var Əhməd? Ölsəm qalsam bilməyəcəksən belə. ''
Dərin bir nəfəs