. Sanki söyləyəcəyi şeyə qarşı reaksiyamə müəyyən etməyə çalışırdı.
'' Sən nə? ''
'' İstanbuldayam. ''
Bölüm - 36
Eşitdiyim sözün verdiyi narahatlıqla kreslomdan qalxıb oturdum və səsimi sakit tutmağa çalışaraq '' Nə axmaqlayırsan? '' Dedim.
'' Axmaqlamıram. Hava limanındayam gəl apar məni. ''
'' Zarafat edirsən? ''
Həqiqətən zarafat olmasını istəyirdim. Anamın gəlməsi demək mənim zorla qazandığım yuvamın dağılması mənasını da gəlirdi. Üstəlik Deniz'e qarşı necə davranacağını da gözəl bilirdim. Selma'nın ölümündə Dənizi günahlandırırdı. Anamda illərdir Dənizi sevdiyimi bilirdi. Mən bunu heç bir zaman ona etiraf etməsəm də o daha ilk zamanlardan anlamışdı və mənə qarşı olmuşdu həmişə. Onun üçün ideal gəlin, oğluna yaraşan Selma idi.
'' Əhməd, gözləyirəm səni. ''
Bir söz söyləməyimi gözləmədən telefonu bağlamışdı. Hirslə homurdanarak sərt bir şəkildə ayağa qalxdım. Həyatımda hər şey bir nizama girdi deyərkən, hər şey yenə yönündən çıxacaqdı.
-
'' Ana su. ''
Efe'nin səslənməsi ilə şkafdan bir stəkan alaraq su qoydum və sürətli addımlarla mətbəxdən çıxdım və salonun ortasında boylu boyuna uzanaraq boyama edən Efe'nin yanına diz çökərək suyunu uzatdım. Məni görüncə o gözəl meleksi üzündə bir gülümsəmə meydana gəlmişdi. Kiçik və tombik əlləriylə su stəkanını alaraq bir az içdi və geri mənə uzatdı.
'' Ana, bax. ''
Əliylə işarə etdiyi yerə baxdığımda etdiyi rəsmi göstərdiyini gördüm. Həqiqətən beş yaşında ki bir uşağa görə çox yaxşı bir şəkil idi bu. Şəkil mövzusunda açıq ki bir qabiliyyətə malik idi.
'' Necə olmuş ana? ''
Əlimlə saçını sığalladım və '' Çox gözəl olmuş canım. '' Dedim. Üzündə aldığı cavabdan məmnun olduğunu ifadə edən bir ifadə meydana gəlmişdi.
'' Kimləri çəkdin ? ''
Şəkildə dörd adam vardı. İkisi böyük, biri uşaq biri də körpə. Görəsən anasını mi vurğuladı deyə düşünmüşdüm.
Kiçik tombul barmaqları şəkilin üzərində gəzməyə başlayınca ilk başda birinci çəkdiyi adamda dayandı və '' Atam. '' Dedi. Daha sonra digərinə gəlib mənə gözəl bir