çiyininin üstündən qarşıya baxdım. Qapının girişində gördüyüm qəşəng geyimli qadın ilə vücudum sərt kəsilmişdi. Bu qadın Əhmədin anası və hazırda burada idi... inana bilməz bir şəkildə qadına baxırdım. Bir xəyal, bir ilğım olmasını istəyirdim. Gerçək ola bilməzdi. Xeyr, hazırda bu vəziyyətdə gerçək ola bilməzdi, olmamalıydı.
'' Əhməd ... '' deyə bildim yalnız. O isə nə edəcəyini bilə bilməz bir halda mənə baxırdı. Arada qalmış kimi idi.
'' Nə baş verir Əhməd burada? ''
Əhmədin anasının səsi az əvvəlkinə nisbətən daha sərt çıxmışdı. Üstəlik mənə baxan gözlərində açıq bir qıcıq hesab etmə vardı.Əhməd hələ mənə baxarkən '' Çıx çölə ana. '' Deyə qışqırdı. Qarşımda ki qadında ən kiçik bir dəyişiklik belə olmamışdı. Əhmədin söylədiyini və onun hirsini vecinə belə almadığı çox açıq idi.
'' Nə uşağından bəhs edir bu qadın? ''
'' Ana, get. ''
'' Cavab ver mənə! Yoxsa başqa bir adam ... ''
Sözünü tamamlamasına Əhməd icazə vermədən hirslə ayağa qalxmışdı və '' Kəs səsini! '' Deyə qışqırmışdı. Bədənimdəki titrəməyə mane ola bilməmişdim. Hər şey, düzəldiyini sandığım hər şey yenə əvvəlki vəziyyətinə qayıdırdı və mən heç bir şey edə bilmirdim. Belə şəhzadənin yuxudan oyanan vaxtı gəldi yəni mənim .
Bölüm - 37
Nə edəcəyimi belə bilməz bir halda oturduğum kürsüdən qalxarkən masadan tutdum. Qadının baxışları bir an mənə sataşsa da oğlundan ayırmamışdı. Sual dolu gözləri və ciddi üz ifadəsi ilə bir cavab istədiyini açıq bir şəkildə müəyyən edirdi.
'' Əhməd! ''
Səsi çox səbrsiz və əsəbi çıxmışdı.
'' Nə var ana? ''
Əhmədin səsinin də anasının səsindən bir fərqi yox idi. Ən az anası qədər qərarlı idi və böyük ehtimal bu gerçəyi anasına necə söyləyəcəyini düşünürdü. Qəlbim sıxışmışdı. Əhmədin anasının bu həqiqəti öyrənməsi demək hər şeyin bitməsi demək idi. Bu qadın qəti öyrenmemeliydi. Əhmədə doğru çevirdim baxışlarımı. Tam ortamızda qalmışdı. Bir əli belimdə düşünür kimi idi. Nə anasına nə də mənə baxırdı.
'' Əhməd dərhal mənə cavab ver! O körpə kimdən? ''
'' Ana sən