n nə danışırsan? ''
'' Ananla düzgün danış. ''
'' Sən düzgün danışırsan ki mən səninlə düzgün söhbət edim? ''
Əhmədin hər cümləsində səs tonu bir az daha sertləşirdi. Ola biləcək bir döyüşü önləmək məqsədiylə yanına doğru yaxınlaşdım və titrəyən əlimlə qoluna toxundum. '' Əhməd, lütfən ... '' deyə mırıldandım.
'' Deniz sən qarışma. ''
Gözlərini anasından ayırmırdı. İkisi də hər an bir-birləriylə mübarizəyə hazır iki əsgər kimi dayanmışdılar.
'' Sevgili arvadı sən qarışma. ''
Anasının alaycı bir şəkildə söylədiyi cümlə ilə istemsizce hirsli gözlərlə ona baxdım. Mən həyatım boyunca Əhməd xaricində kimsəyə özümü ezdirmemişdim. Bu saatdan sonra da bunu dəyişdirəcək deyildim amma indi ... indi mövzu çox fərqli bir mövzu idi və biz bu mövzudan bir an əvvəl qurtulmalıydıq.
'' Ana Deniz mənim arvadımdı fərqindəsən? Biz neçə aydır evliyik və o körpə təbii ki mənimdi. ''
Üzümdə minnət dolu bir ifadəylə hirsli gözləri anasında olan ərimə baxdım. Bu adam həqiqətən mənim sevdiyim adam idi. Mənim ərim ... Mənim ağrılarımı, yükümü paylaşan adamdı.
'' Mənimdi nə demək? ''
'' Deniz uşağı itirdi ''
Əhmədin təkrarladığı bu gerçək yenə gözlərimin dolmasına səbəb olmuşdu. Bu ürəyimdəki hiss ağrını ömrü boyunca unutamayacağından artıq daha əmin olmuşdu. Hər xatırladığında, hər ağlıma gəldiyində ürəyim bu cür acıyacaqdıı, gözlərim belə dolacaq və yenə üsyankar bir hal alacaqdı.
'' Yəni siz şey ... ''
'' Ana! Deniz mənim arvadımdı əlbəttəki birlikdə olacağam onunla. Nə hesab etmişdin? ''
Bir şey söyləmədən nəfəssiz bir şəkildə Əhməd və anası arasında keçən münaqişəni izləyirdim. Anasının bu qədər maraqlı və günahlandırıcı olması həqiqətən yaxşı deyildi. Üstəlik anasının burada nə işi var hələ onu da anlamış deyildim.
'' Nəvəm hardadı? ''
İkisinin baxışları da mənim üzərimdə toplanmışdı. '' Salonda. '' Deyə mırıldandım. Qadın üzümə boş bir ifadəylə baxmağa davam edincə '' Buranın qarşısı salon. '' Deyərək şərh gətirdim. Üzündə alşadıcı bir ifadəylə son dəfə baxıb