q isteyenlere ise qışqırır,iteleyirdim.. Atam da anam da bacım da menim her şeyim idiler.. Birinden-birine nese olsa deli olacakken,atamın bele qefil gedişi meni tamam mehv etmişdi...
Atamın cansız bedenini qucaqlayıb yanında yere uzanaraq,başımı sinesine qoyub sakit-sakit ağlayırdım.. Men arxa-dayağımı itirmişdim.. Bundan sonra men nece olacaqdım axı.??
Hee.. O günden sonra menim çetin günlerim başlamışdı.. Atamı soyuq torpağa emanet etmişdik artıq.. Anam bize göre möhkem dayansa da,men möhkem ola bilmemişdim.. Heç bir işe yaramır,bütün günümü atamın otağında,köyneyini qoxlayaraq,şekillerine baxaraq keçirirdim... Her şey mene göre olmuşdu.. Atam mene göre ölmüşdü.. O lenet olmuş don üçün men atamı itirmişdim... Ne gecem ne gündüzüm vardı.. Yemek-içmekden kesilmişdim.. Yuxu yatmaz,dünyadan xeberim olmazdı.. Arada iyneler vasitesile yatızdırılır,yene de iynelerle qidalanırdım.. Bize emim Mahir ve ailesi kömek edirdi sadece.. Aradan neçe müddet keçdiyini bele bilmirdim.. Kimse ile kelime kesmez,otaqdan addımımı çöle atmazdım.. Anam sevdiyi heyat yoldaşını itirmiş olsa da derdini qelbine hebs elemişdi.. Gizlin geceler ağlayıb,hesretini söndürmeye çalışırdı.. Bacım da atasızlığa öyreşe bilmirdi.. Men ise..
Her şeyin gözümün qarşısında olması heçneyi unutdurmurdu mene. Gözlerimi yumsam o an gelirdi xeyalıma.. Siz deyin!
Siz her şeyi göre halda bele tez unuda bilerdinizmi??!!! Men yox! Men bacarmadım...
Ve sehv etmiremse artıq bugün atamın 40mərasimi olmacaqdı.. bugün atamı itirdiyim o gündən bəri ilkdəfə otaqdan çıxmışdım.. Ailəm ilə atamı görməyə gedecəkdim.. Və getdikdə.. İndi atamın soyuq torpağı deyildə,soyuq məzar daşı vardı.. Əmim sağolsun,bu işlə özü məşğul olmuşdu. Və mən bilirdimki,atam
ın öıümündə məndən başqA heç kim məni günahlandırmırdı.. Bunun atamın qisməti olduğu,alınyazısının bura qədər olduğunu deyirdilər.. Ancaq mən özümügünahkar hiss edir,hətta nifrət edirdim..
Həmin gün atamı ziyarət etdikdə,hamı ağlasa da mənim gözlərim sadəcə şəkildə mənə