gülümsəyən atamda idi.. O ah-nalələr məni addım-addım atama yaxınlaşdırırdı sanki.. Evə qayıdarkən anamgillə qayıtmayıb bütün sözləri eşitməyib yolun kənarı ilə gedirdim.. Anam icazə vermese de əmim qızı Raisə mənimyanımda olacağını deyib ardımca gəlmişdi.. Əslində gəlməsinin heçbir fərqi olmasa da mən yenə de özümü tək hiss edirdim..
Heçnə planlayıb,düşünməmişdim... Səssizcə yolun kənarında gedirdim.. Maşınların siqnal və tormoz səsləri mənə həmin günü xatırladırdı.. Lənət olsun! Unuda bilmirdim.! Və mən nə vaxt özümü surətlə şütüyən maşın yoluna atdığımı xatırlaya bilmirəm...
Yoxsa məNdə atamla eyni həyatımı yaşayacaqdım.? Yoxsa.? Amma hiss etdiyim soyuq üzümə axan isti qan və Raisənin qışqırtısı idi...
Bölüm