-Qızım hazırsan.?
-Hə ana,gedə bilərik.
-Dəqiq hər şeyi götürdükmü.?
-Hə ana narahat olma
-çox həyacanlıyam qızım...
-Elə məndə ana... Məndə...
1saat sonra Ruhi Dispanserin qarşısında...
-Ana görəsən bacım harada qaldı.?
bəlkə bizdə qalxaydıq yuxarıya.?
-Yox qızım,lazım deyil. Həkim dedi ki,aşağıda gözləyək..
-Yaxşı ana...
-Ana bax bacım..
-Anella qızım....
-Bacı necəsən.?-deyə bacım Sura məni qucaqlamışdı... Anamın gözləri dolmuşdu... Bacımdan ayrılıb anama doğru addımladım.. Və onu möhkəmcə qucaqladım... Yox yox ağlamadım... Amma qəlbimdə elə bir acı var idi ki... Pıçıltı ilə:
-Ana.?-deyə bilmişdim sadəcə...
Gəlin sizi hər şeyi ən başdan danışım...
Mən Anella..
Hə hə Anella.. Adım çoxuna qəribə gəldiyi kimi sizə də elə olduğuma əminəm... bu adı mənə atam qoyub..
Mənasl isə, "Mələk" deməkdir... İspan adıdır. Atam deyibmiş ki,qız övladım olsa adını məhz Anella qoyacam... Dediyi kimi də olmuşdu... bizim nəslin ilk nəvəsi olmasam da,Amirovlar ailəsinin ilk övladıYam..
halhazırda 24yaşım var. Uşaqlıq arzum olan Pediatr (uşaq həkimi) peşəsini layiqincə oxuyub başa çatdırmışdım.. Ancaq.. İşləmək.. Bax o qismət olmamışdı mənə... o hadisə.. Hər nə isə. Davam edək..
Ailədə mən,anam və bacım var...
Anam- Ülkər,45yaşında,sənəti isə ibtidai sinif müəlliməsidir..
Bacım Sura-20yaşında, o da anam kimi müəllimə sənətinin ardınca getməyi seçmişdi... Ancaq o xarici dil üzrə oxuyur ve 2ci kurs tələbəsidir..
Bugün mən,ruhi dispanserdən çıxırdım.. 6aylıq müalicə sonra nisbətən normal vəziyyətə qayıda bilmişdim.. Mənə nə olduğu hamını maraqlandırır bilirəm.. Ona göre de her şeyin başladığı yerden danışacam.
"8ay evvel"
Tam 8 ay əvvəl.. Atam evdə ikən,onu məcburi qaldırıb yolun qarşısında ki,mağazadan alış-veriş etmək üçün dilətutmuşdum..
-Atam?
-Can qızım. De görüm yene ne isteyirsen.?
-Axı ata.? Sen nece bildin axı nese isteyeceyimi.??
-Men atayam,atalar her şeyi biler-deyib son gülüşünü göstermişdi sanki bize..
-Anella yene ne isteyirsen atandan?
-Heç