Həmin gün yüngüldə olsa xəsarət almışdım. Maşın qolumi əzmişdi sadəcə.. O da Raisə sayəsində tezliklə xəstəxanaya çatdırıldığım üçün lazımi müdaxilə edilmişdi.. Evə özüm qayıtmaq istəsəmdə Raisə imkan verməyib atasını çağırmışdı.. Əmim gəlib qolumu sarğıda görəndə qorxub məni qucaqlamışdı..
-Qızım,şükür salamatsan.. Raisə qəza oldu deyəndə... Nəysə şükür buna da.
-........
-gəlin evə gedək,ananda gözləyir..
Beləcə əmimlə birlikdə evə getmişdik.. Anam məni görüb ağlayıb özünü danlayırdı məni tək qoyduğu üçün.. Hələdə kimsəylə danışmırdım. Bucür özümə cəza verirdim sanki.. Keçən 40gün mənim sağalmama deyildə əksinə pisləşməyimə gətirib çıxarırdı..bundan sonra daha bir neçə dəfə bucür hadisələr yaşamışdım..
Pencereden eşitdiyim maşın seslerine deli olurdum. Gah pencereni qırarcasına çırpıb bağlamaq isteyirdim ki,ses kesilsin gah da tamamen her şeyi unudub özümü pencereye teref çekirdim sanki..
Günü günden psixologiyam pisleşirdi.. Sonunda emimin teklifi ile meni hekime aparmışdılar.. Ve hekim hemin gün menim heyatımın qerarını vermişdi..
-Hekim qızım necedi? Ne zaman düzelecek? Atasını itirenden beri beledir...
-Qızınız çox ciddi şok yaşayır. Ve dediklerinize göre bütün hadise onun gözleri qarşısında olub. Ona göre de unutmağı çox çetindir.. O özüne her an zerer yetire biler. En yaxşısı..
-Ne hekim.? En yaxşısı ne???
-Onu burada saxlayıb müalicelere mütleq indiden başlamaqdır..
-Yox yox! Qızım deli deyil.! Onu bura göndere bilmerem! Olmaz..!
-Ülker sakitleş
-Mahir qardaş. Qızım deli deyil. Onu nece göndererem axı men bura.
-Bilirem Ülker. Amma Anellanın sağalması üçün bu vacibdir..
-Axı o menim canımın parçasıdır.. Tahirimden emanetdir..
-Ülker bele etdikce biz sadece Anellaya zerer veririk. Sen mene qulaq as. O burada tek qalmayacaq. Her gün gelib göreciyik.
Göre bileceyik he hekim?
-Eslinde bu mümkün deyil. Müeyyen vaxtlarda gele bilersiniz.. Amma.. Yaxşı istediyiniz vaxt gele bilersiniz..
-Bax Ülker istediyimiz vaxt göre bileceyik. Ne