n istəməyərək də olsa oğlumdan ayırdım özümü. Oturduğum kresloda qalxarkən başımda ki yüngül dönməyi fərq etmişdim lakin önəmsəməyərək mətbəxə doğru irəliləməyə başlamışdım ki o anda ayağımın altında ki yerin sürüşdüyünə and edə bilərdim. Sonrası isə ... Sonrası Efe'nin bağrışı, sərt bir çöküş və gerisini xatırlamırdım.
-
Bir şeyləri qırıb çevirməmək üçün koridorda dolanıb dururdum. Gözlərim yüngülcə anama və oğluma sataşdı. Oğlumun gözlərində ki qorxunu və narahatlığı ta ürəyimin içində hiss etmişdim. Anamın də narahat göründüyünün düşünürdüm. Efe'nin əlini tutmuş sanki onu təsəlli etməyə çalışır kimi davranırdı. Bu mənzərə içimdə bir yerdə bir şeylərin acımasına səbəb olmuşdu. Anam mənə göstərmədiyi sevgi və şəfqətini oğlumun qarşısında cəsur bir şəkildə sərgiləməkdən çəkinmirdi.
Həkimin otaqdan çıxması ilə düşüncələrini bir kənara buraxıb orta yaşlarda ki qadına doğru irəlilədim sürətli addımlarla. Qadında eynəklərinin ardından gülümseyerek baxıb yanına gəlməsini gözləyirdi. Bir iki addım daha atdığımda yanına çatmışdım. Sesimi sakit tutmağa çalışaraq '' Deniz, arvadım yaxşıdı? '' Dedim. Yaxşı deməsinə ehtiyacım vardı. Anam telefonda Dənizin bayıldığını və xəstəxanaya apardıqlarını söyləyincə buraya necə gəldiyimi belə xatırlamırdım və indi mənim gözəl arvadım yaxşı olaraq qarşımda dikiləcəkdi. O safir mavisi gözlərini gözlərimə dikərək mənə meydan oxuyacaqdı, məndə bu meydan oxumağı böyük bir məmnuniyyətlə qəbul edəcəkdim.
'' Əvvəlcə yoldaşınızın yaxşı bəslənməsi lazım və çox solğun görünür. ''
Son qisimdə mənimlə birlikdə həkimin yanına gəlmiş olan anama doğru çevirdim baxışlarımız yüngülcə. Anam gələnə qədər Dənizin bir problemi yox idi və biz çox xoşbəxtdik. Təkrar həkimə çevirərək baxışlarımız '' OK. '' Dedim. Onun yaxşı olduğunu bilmək ən azından içimi bir az olsun rahatlamışdı.
'' Bir şey daha var ''
'' Ne? ''
'' Yoldaşınız hamilə. ''
Son duyduğum sözlərin doğruluğu ilə əlaqədar ağlımın böyük bir şübhəyə düşməsinə mane ola bilmədim. Və bunu da