Buqedermi uzaqdasan

İndi soyuq bir axşam, işıqlar sönüb.
Sönüb 'beyinlər', yorğun olan hamı yatır.
Oyaq qalanlar, əldə qələm nağıl yazır.
Nədən dəyişr fəsillər nədən qar yağır ?
Xatırlamaq üçün bəhanədi bəlkə səvənlərə,
Günahkardı 'dediyini' hiss etməyən,
Sevgi 'aşk' adlı gizli yalanlardı bəlkədə.
Nağıllarda yazılan ancaq 'nağıllardı'.
Hamını xoşbəxt edən o 'qar' damlası
Mənim gözümdə əriyir su olor nədənsə.
Ya qar'alan dünyamdı hər şey sadələşir,
Bəlkədə 'adiləşmir' səni itirmək düşüncəsi...

Kimsə başa düşməz məni, özümdə qalsın hiss etdiyim,
Deyə bilmərəm, istəsəmdə o sözlər yox.
Güclü yaddaşım var 'kölgə' kimi düşüb arxama,
Verdiyim qərarlara tək başına qərar verir ...
Tənha qalan kimi qaçır ruhum tənhalığa.
Burda rahatdı səni düşünmək , ağlama demir heckim.
Səssiz hündür divarlar cəkilib hər tərəfə,
Canlı kimsə görməy olmur, hamı ruhsuz daşlardı.
Birinə çatmaq illər cəkir, addim atsam bir qarışdı.
Bəlkədə uzatmalısan əlini, çıxmalıyam bu dünyadan,
Bəlkə sənində elə bir 'ələ' ehtiyacın var....

Azalır ömür vərəqələri, qopur bizdən icazəsiz,
Nömrələnmiş 'zaman' adlı rəqəmləri
Uzaqlaşır məndən bir bir, sənin kimi sirr kimidi.
Hər günümün son dəyqəsi sənin adını soruşmaqla tamamlanır,
Tamamlanan susan illər cavab vermir, lal kimidi.
Soruşuram hər birindən ayri ayri dayanmadan,
Fərqi yoxdu bir birindən, hec birindən cavab gəlmir...
Geridə qalır boş illərim, mənasız təsvirlərnən,
Bilinmir kimdi tələsən, mənmi yoxsa sənimi tələsdirir.
Yoxsa bəlkə görüş yerinə çəkir bizi
Bu dünyanın günahları o dünyada səhnə qurub,
Deyib sənin 'mələy' olduğunu, göstərəcək mənə həddimi.
Bəlkədə tək dərdi mənim 'yerimi' bildirməkdi...

Bir kitab var, sonu ayrılıq əvvəlində bir 'ümid' var.
Bir 'ömür' var, sonunda tək ümid əvvəlində 'sınmış' ümidlər var.
Qələm olmaq istəyi var içmdə, istədiymi özüm yazım.
Açdığm kitabda 'pozulmayan' sətirlər var.
Heç kim durmur yerində, başım dönür hərəkətdən.
Hamı çox tez deyişilir, unudurlar