buyurun elə indicə zəng edin,danışın.
M-daha ehtıyac yoxdur.
A-xahiş edirəm. Əgər geri qayıdacamsa içinizdə şübhə qalsın istəmərəm.
M-Yaxşı amma mən sənə inanıram. İndidən deyirəm. Nəticə necə olur olsun.
Beləce Murad bəy həkimimə zəng edib məni soruşmuşdu. O həqiqətən də bir qardaş kimu məni qorumuşdu. Bu dəfə otaqdan çıxanda gülümsəyirdim.
Biraz sonra otağımdaykən Araz gəldi.
A-Olar.?
Anella-Əlbəttə,buyurun. Məmdə sizə təşəkkür etmək üçün gələcəkdim. Çox sağolun,siz mənə inandınız.
A-Sənin yalan demədiyini hiss etmişdim. Daha mənə ilk danışandanda əmin oldum. Ona görə də,sənin haqsızca getməyinə razı oıa bilməzdim.
Anella-şey mən.. Sizə bir üzr daha borcluyam.
-Niyə?
+ilk qarşılaşmada mən...-sözqmü bitirməyə qoymayıb.
-Mən heçnə xatırlamıram. İndi isə getməliyəm-deyib çıxmışdı otaqdan.
O belə edərək əslində məni utandırmışdı. çünki o zaman çox aqressiv cavablar vermişdim. Amma onun yaxşı biri olduğuna əmin idim artıq...
Beləcə tam 2ayı geridə qoymuşdum. Təbii ki,Tamaranın atmacaları hələ də davam edirdi.. Və mən ona qətiyyən fikir vermirdim.. Ailəmə kömək olurdum. Pis günlər artıq geridə qalsın istəyirdim.. Hər gün şükür edirdim...
Amma yaşanacaq hər yeni günün bizə nələr gətirəcəyini bilmədiyimiz kimi,mənim daha nələr yaşayacağımı da bilmirdim...Necə deyərlər:
"Yaşayıb görəcəkdim.."
Bölüm