qərar
vermişdim.Bu il sonuncu kurs idim,bütün
diqqətimi dəsrlərimə,dövlət və sonuncu
semestr imtahanlarına vermişdim.Səkkiz
mart günü anamın yubiley yaşını,əlli beş
yaşını qeyd etmişdik,atam xatirə kimi qalsın
deyə videoçəkilişdə etdirmişdi.O gün Ramil
bir daha mənlə ailə qurmaq istədiyini demsə
də mən,
-Ramil mən heç vaxt heç kimlə ailə
qurmayacam,-cavabını vermişdim.
-bütün ömrünü tək-tənha yaşayacaqsan?
Dəyərmi hansısa alçağa görə?,-Ramilin Cavidi
belə adlandırmağı mənə ağır idi,bu qədər
yaşadıqlarıma baxmayaraq mən heç vaxt
Cavid haqda o fikirdə olmamışdım.Cavid
mənim üçün toxunlumaz idi,o məni atdı
desəmdə heç kimə onun haqda bu çür
təqiramiz danışmasına icazə vermirdim.
-heç vaxt...birdə heç vaxt onun haqqında
belə danışma,eşidirsən məni,sənə qadağan
edirəm onu təhqir etməyi..Ramil qəzəblə
üzümə baxıb,
-səni atıb gedən birinə niyə bu qədər dəyər
verirsən?
-onun məni atdığına hamını inandırdığım kimi
özümü də inandıra bilsəm kaşki,sən məni
başa düşmürsən,bunu heç gözləmirəm
də.Ramil gözlərimə baxıb,
-sən hələdə onu sevirsən,-dedi,susub heç nə
deməmişdim,Cavid barədə heç nəyi özümə
etiraf etmirdim,o böhrana birdə düşsə idim
çıxmağım mümkün olmayacdı,ikinci dəfə eyni
şeyləri yaşamaq istəmirdim.Ramil üzünə
kinayəli gülüş qondurub,
-nə unudulmaz sevgi imiş,-dedi və getdi.o
gündən sonra Ramili uzun bir müddət
görmədim.Dövlət imtahanını uğurla
verib,universiteti fərqlənmə diplomu ilə
bitirmişdim.Məzun günündən sonra isə atam
bizi Zaqatalaya,əmimgilin ordakı evlərinə
istirahətə aparmışdı.iyulun 3-ü Cavidin ad
günü idi,yenə xatirələrə dalmışdım,bir il idi
ondan xəbər yox idi.Son günlərdə yenə onun
məndə olan yeganə şəklində,kloundakı şəklə
baxar,niyə belə oldu? Sualı ətrafında çox
düşünərdim.Sentyabrda yenidən bakıya
qayırmışdıq,atamgilə işləmək istədiyimi
deyəndə atam,
-nəyə ehtiyacın var axı sənin alım?,-deməsinə
-insanlarla ünsiyyətə,təklikdə qalsam
düşəcəyim çuxurdan siz belə məni