b bilet almışdım,qayıdırdım,yolda qəza
oldu,üç maşın zəncirvarı qəza etmişdi,biridə
mənim ki idi,pis vəziyyətdə idim,həkimlər
yaşamaz demişimişlər,-o kinayəli gülüb,-
kəfəni çırdım,ancaq ayaqlarımı hiss
etmirdim,heç bir ümid yox idi,birdə
yeriməyəcəkdim.İstəmirdim o halda məni
görüsən,sağlam insanlar durarkən bütün
həyatını xəstə birinə baxaraq keçirməyini
istəmirdim,xəbərlərini həmişəki kimi
Kərimdən alırdım.Qısqanclıq məni içindən
yeyib bitirsə də onunla xoşbəxt olduğunu
sanırdım,bir gün kıçık bir ümid yarandı ki,bir
neçə əməliyyatla yenidən yeriməyə başlaya
bilərəm,fasilələrlə üç əməliyyat
keçirdim,istəyirdim tam sağalıb sonra qarşına
çıxım,ancaq,-o mənə baxıb,əlini üzümə
toxundurdu,-Kərim axırıncı gülləri atdığını
deyəndə qorxuya düşdüm ki,yenə kimsə səni
məndən ala bilər,onda xəstəxanada
idim,həmin vaxt gəlmək istəsəm də həkimlər
icazə vermirdilər,hətta məni qaçmayım deyə
çarpayıya qandallamışdılar,-Cavid axırıncı
sözləri gülə-gülə demişdi,-Hilal,bağışla
məni,mən bilmirəm bütün sənə yaşatdıqlarımı
necə unutduracam,-o,üzümü əlləri arasına
alıb,alnımdan öpdü,-səni sevirəm,birdə heç
vaxt səndən ayrılmayacam,-dedi.Cavid yanan
əlimi tutub,
-dünyanın ən zərif əlinə,-o,cibindən təkqaş
üzük çıxarıb,barmağıma taxdı,-bu üzük
yaraşır,-deyib əlimi öpdü.2008-ci ilin noyabr
ayında bizim toyumuz oldu,bu gün o
hadislərin üstündən 5 il keçib,bizim iki
oğlumuz bir qızımız var,Cavid tam sağalmasa
da biz