Payız keçmiş yerini qışa təslim
etmişdi,özümə gəlmişdim deyə
bilmərəm,ancaq onsuzluğa
öyrəşmişdim,qəbul etmişdim ki,o yenidən
məni aldatdı,çünki bəd xəbər tez
yayılırdı,Caviddən isə heç bir xəbər yox idi.
Bu müddət ərzində Ramil mənə çox kömək
etmişdi,mən ona heç nəyi
danışmamışdım,Ramilə sadəcə,
-o məni aldatdı,-demişdim.Ramil yenidən
nəyəsə ümid etməsin deyə,-bundan sonra
mən heç vaxt ailə qurmayacam,-
demişdim.Dekab rın 15-i Nazlıgilin toyu
idi,toya məni Ramil gətirmişdi.Əlinin atası
anasından boşanmışdı,bir neçə vaxtdan
sonra məlum olmuşdu ki,heç demə onun
başqa ailəsi də var imiş,Əlinin anasını
boşayan kimi o ailəsinin yanına getmişdi.Nə
Əli,nə də anası buna görə onu heç vaxt
bağışlamayacqlarını deyirdilər.Nazligilin toyu
maraqlı və gözəl keçmişdi,Əli toyun
əvvəlindən axırına kimi Nazlının əlini
tutmuşdu.Məni toya Ramil gətirsə də evə
atam aparacaqdı.Mən anama Cavid barədə
danışmasamda Südabə müəyyən şeylər
demiş,o da atama demiş olmalı idi ki,atam
əvvəllər bir idisə indi beş qat artıq nazımı
çəkər,hər istəyimi yerinə yetirərdi.
Qış sesiyasından sonra dərslərə getməyə
başlamışdım,Ramil arada işdən icazə ala
biləndə gələr,biz birlikdə gəzməyə
gedərdik.Nə o mənə öz hisslərindən
danışmaz,nə də mən ona ümidverici heç nə
deməzdim.Cavidi unutmamışdım,əslində
onun məni aldatdığına da bir növ özümü
inandırmağa çalışırdım,çünki ona nəsə olub
fikri məni dəli edirdi,öz canımdan yox,dəli
olmaqdan da yox,valideynlərimin
canından,mənim halımın onlara dağ
çəkəcəyindən qorxduğum üçün Cavid məni
aldatdı fikri ilə özümü sakitləşdirir,onsuzluğu
öyrənirdim.İlk aylarda hər gün onun mənə
yazdığı məktubu oxuyur,”Mən səni sevirəm”
sətrinə çatanda isə hönkür-hönkür
ağlayırdım.Ad günüm gəlmişdi.İçimdə bir
umidlə ondan nəsə gözləyirdim.Həmin günü
Rauf əmigil,Ramil qardaşlarım,hamı bizdə
idi,lakin mənim bütün günü telefon əlimdən
düşməmişdi.Ondan isə heç bir xəbər
olmamışdı.O gün bir daha ümidim
qırılmış,Cavid dəftərini bağlamağa