Sureyya oturdugu yerden qimildamadi bele.Daha dogrusu agrilari buna imkan vermemishdi. -Ya mene achiqlayirsan burda olmagimin sebebini, ya da men burada qalacagam!!! -Demeli ele? Burda qalmaq istediyine eminsen? -He!- Sureyya qetiyyetle bashini yuxari qaldirdiqda Xalid chiyinlerini chekib qashlarini qaldirdi. -Yaxshi,sonra shikayet eleme.Ozun istedin.Amma yadinda saxla bu meshelikden hara qachsan bele chixa bilmeyeceksen.Ona gore ayaqlarini yorma! Men ise gedim dincelim- Xalid uzunu chevirib arxasina bele baxmadan gederken Sureyya shok veziyyetinde agzini aralayib eseble onun ardinca baxa bildi sadece.Bir ayagi tamamile gezmekden mehrum olmush veziyyetde charesiz ve zeif qizi mesheliyin ortasinda qoyub gedecek qeder qeddar olmagi nece bacarirdi axi bu insan? Xalid daxmaya geden yolda irelileyerek artiq gozden itse de Sureyya onun geleceyi umudu ile gozunu ireli dikib boylanirdi.Amma heyhat...Gelmeyi o, aglinin ucundan bele kechirmirdi.Etrafinda ancaq yashil agaclar,otlar ve kolluqlar var idi Sureyyanin.Buradan chixish yolu tapmagin Xalid dediyi kimi de asan olmayacagini yaxshi basha dushmushdu deye daha chox qorxurdu.Evvelce ne olursa olsun ayaga qalxmaga chalishsa da yaralanmish ayagindan qopan agri ile yeniden arxasi uste yere chokdu -Shshshsh- sizlayaraq ayagini tutub agrinin dinmesini gozleyirdi amma menasiz idi.-Ay Allah bu ne idi axi geldi bashima? Ata...hardasan ata? Kimse komek etsin mene yalvariram- Sureyya hechkimin eshide bilmeyeceyi sakit sesi ile gozlerinden suzulen agrili yashlari azad buraxmishdi.Heqiqeten chox charesiz idi.Bacisi ile anasinin tehqirleri,nifretleri qarshisinda doze bildiyi zamanlarda ozunu tek hiss etdiyinden de charesiz idi indi.Lakin, bu qisas alovunda hele chox yanacagini aglina bele getirmirdi.O, alovda kul olacagini da hemchinin... # Melek elindeki siniden yeni chekilmish portagal shiresi dolu olan stakani, ayagini ayagi uste ashirib divana serilerek uzanan Aygunun qarshisindaki jurnal masasi uzerine qoydugu zaman o, elindeki