Sakit, isti yay günlərindən biri idi. Onlar əl-ələ tutub yolun qirağında gəzirdilər. Küçədə işıqlar, maşınların səsləri və sərin külək var idi. Onlar bir yerdə idilər və bir-birilərini sevirdilər.
Hərşey bir an içərisində baş verdi. İki maşın toqquşaraq onları əzdi...Partlayış.... qız bədənində dəhşətli ağrılar hiss etdi və səsini çıxara bilmirdi. Oğlan da yaralanmışdı amma onun kimi xəsarət almamışdı.
Xəstəxana...... Bu divarlar necə də oğlana ağır gəlirdi. O, bir dəqiqə də olsun qızın başının üstündən ayrılmırdı və onun ayılmağını gözləyirdi. Bu dəfə otağa tibb bacısı daxil oldu. Oğlanı yanına çağırdı və palatanı tərk etdilər.
O yaşayacaq hə? –oğlan soruşdu.
Tibb bacısı-Biz əlimizdən gələn hər şeyi edirik ki, onu xilas edə bilək.
Mən sizə yalvarıram mənim ondan başqa heç kimim yoxdur. Onu xilas edin.
Tibb bacısı: Söz verirəm ki, əlimdən gələn hər şeyi edəcəm.
Oğlan göz yaşlarını silərək palataya qayıtdı. Bu zaman qız başa düşdü ki, nəsə baş verir. Ancaq özü də başa düşürdü ki, sağ qalmaq ehtimalı çox azdır.
Bu zaman qız soruşdu:
Mənə deyin mən yaşayacam axı, mən müalicə oluna biləcəm.
Tibb bacısı: Əlbəttə əzizim, biz əlimizdən gələn hər şeyi edirik. Gözlərini aşağı saldı və otağı tərk elədi....
Bu zaman sevgililər palatada yalnız qaldılar.
Qız dedi: Söz ver mənə nə olur-olsun sən xoşbəxt olacaqsan mən bunu istiyirəm səndən!!!
Oğlan: Sən nə danışırsan! Sən elə mənim xoşbəxtliyimsən, sənsiz mən yaşaya bilmərəm!!!
Söz ver mənə. Sən özün də bilirsən ki, vəziyyət çox çətindi mən əmin olmaq istəyirəm söz ver....(və qışqıraraq başdadı ağlamağa)
Yaxşı sənə söz vermirəm, ancaq çalışacam və o da qızı qucaqlayaraq başdadı ağlamağa.
Axşam oldu. Qız artıq yuxuya getmişdi. Oğlan isə hələ də onun yatağının yanında oturaraq ordan tərpənmirdi.
Bu zaman qız yuxu görürdü hansı ki, anası onun yuxusuna göylərdən gələrək dedi:
Qızım sabah axşam mən sənin dalınca gələcəm və biz tamamilə başqa dünyaya gedəcəyik. O dünyada sən ağrının nə olduğunu bilməyəcəksən və