e baxdiginda
-Basha dushmursen ki, sene neise olmasina doze bilmirem?- demesiyle qizin uzunde chashqin ifade yaranmishdi.- Senin agrin menim agrimdi Sureyya...- zerif ve nevazishle soylenilen sozlerden derhal sonra elini qaldirib onun uzune toxunan Nurlan barmaqlarini Sureyyanin sachlari arasina salaraq onun yanagini ortdu.
-Sen mene chox ezizsen.Anlayirsan bunu?- onun hisslerinden xebersiz olan bu saf qizi ise Nurlanin gozlerinde hemishe gorse bele ilk defe idi anlamini basha dushmeye bashladigi parlaqliq qorxuzmaqda idi.Lakin, bundan daha chox onu qorxuzan getmeye hazirlashan hushu idi hansini ki, Sureyya tutmaga chalishsa bele sanki elinden ipek parcha tek surushdurerek alirdilar.Nurlan sozlerine davam ederek ona eshq etirafi etmeye hazirlashdigi zaman elindeki buketi butun esebiyle sixmaqda olan Xalid dishlerini qicayaraq nehayet herekete gelib onlara teref irelilemekde iken Sureyya bir neche defe gozlerini suzerek yumub achdi.Yox, biraz sonra o, ne Nurlanin sesini eshidir ne de goyde par-par parlayan guneshin isti shualarininin istiliyini bedeninde hiss etmirdi.Butun quvvesini itirib
-Sureyya? Sureyya ne oldu?- deye onu sesleyerek ayiltmaga chalishan Nurlanin uzerine chokduyu zaman Xalid gozleri boyumush halda ayaq saxlayib bash verenleri qelbinda qopmaga hazirlashan tufani dindirmek isteyerek izlese de heyhat.Qisqancliq choxdan zeher kimi onun qanina