idilər. Çünki, işdən qayıtdıqdan sonra, onu evdə görmədim. Xədicəgilə gedib soruşdum. Anası Nərmin dedi ki, Xədicə ilə Ləman az əvvəl çıxıblar.”
Oktay xəyaldan ayrılıb heyrətlə başını qaşıdı. Yox.. O yanılmamışdı deyəsən. Cəld ayağa qalxdı. Mayor təəccüblə soruşdu:
- Hara gedirsiniz?
- Bir azdan gələcəm. – deyib otaqdan çıxdı. Aşağı düşüb avtomobilinə mindi və hadisə olan küçəyə getdi. Maraqlanıb həmən binaya yaxın əczaxananı tapdı. İçəri girdi. Cibindən qızın şəklini çıxarıb satıcı qıza göstərdi:
- Bu qızı tanıyırsınız?
Qız şəlilə nəzər saldı:
- Tanıyıram. – deyə təəssüflə bildirdi. – Eşitdiyimə görə bu səhər intihar edib yazıq. Adlı-sanlı cərrahlardan idi. Bura tez-tez gələrdi.
- O, dünən də bura gəlməli idi. Saat 4-5 arası. Bəlkə də 5-də.
- Bəli. Gəlmişdi.
- Nə almışdı? Yuxu dərmanı?
- Bəli. – Satıcı qız cavab verdi.
- Başqa nə?
- Başqa heç nə. Ancaq iki şüşə yuxu…
- İki şüşə? – Oktay təəccüblə cavab verərək qızın sözünü yarımçıq kəsdi.
- Bəli. – Qız tutuldu. – O dərmanlarla nə etmişdi ki? Vallah, mən elə bildim ki…
- Eybi yox. – Oktay yenə onun sözünü kəsdi - Çox sağ olun. – deyib, aptekdən çıxdı. Deməli belə. Xəfiyyənin şübhələri onu yanıltmamışdı. O gecə, qız evdən çıxarkən, valideyinlərinin oyanmamasına yalnız bir səbəb görürdü. Əslində başqa səbəb ola da bilməzdi. Yəni Ləman o gün valideyinlərinin çayına, ya da xörəyinə yuxu dərmanı damızdırmışdı. Demək, qız evdən çıxmağı qabaqcadan planlaşdırıbmış. Çox hallarda, bu cür yuxu dərmanlarını hər kəsə satmırlar. Ona görə də, Ləman adlı-sanlı cərrah həkimi olmağından istifadə edərək o dərmanı ala bilmişdi. Valideyinlərini yuxuya vermək üçün qıza bir şüşə yuxu dərmanı kifayət edirdi. Bəs, ikinci dərman şüşəsi nəyinə lazım idi? O, bununla nə edəcəkdi? Qızın atası deyirdi ki, səhər qapını açılı halda görüb. Qız intihar edəcəkdisə, bəs niyə qapını açıq qoysun? Yox.. O gərək qapını bağlamalı idi, çünki açıq qoymağa ehtiyac yox idi. Bəs niyə bağlamadı? Dəməli onun fikri ölmək deyilmiş. O, evdən qısa