a müddətlik ayrılmışdı. Odur ki, qapını bağlamayıb. Oktay binanın hündürlüyünün təxminən 52 metr olduğunu fikrində hesablayıb təyin etmişdi. Qız bu hündürlükdən intihar etsəydi, damın kənarında onun sadəcə gözləri yumulub, bədəni boşalacaqdı. Belə halda, Yerin cazibə qüvvəsi, yəni, sərbəstdüşmə düsturuna görə binadan ən çox, haradasa, 2 metr məsafədə düşməli idi. Amma, cəsədlə binanın arasında təxminən 3 metrdən çox məsafə var idi. Cəsəd arxası üstündə, ayaqları binaya tərəf, gözləri açılı halda uzanmışdı. Bu xəfiyyənin diqqətindən yayınmadı. Bundan o nəticəyə gəlmək olur ki, Ləman Hüseynova damdan, böyük ehtimalla, arxası üstündə aşıb. Amma, o tək intihar etsəydi, üzü əks tərəfə, boşluğa tərəf olmalı idi. Oktayın, o gün nəzərindən keçirdiyi kondinsioner yataq otağının pəncərəsində qurulmuşdu. Damın qız düşən hissəsindən özü yıxılan adam, ilk növbədə o konidisionerin üstünə, oradan da yerə düşməli idi. O gecə, həmin mənzildə yaşayan sakinlər bu hadisədən xəbəri olmayıb. Əgər, Ləman əvvəlcə kondinsionerin üzərinə düşsə idi, ilk növbədə möhkəm zərbə səsinə ev sahibi oyanacaqdı, ikincisi isə, kondinsoner zədələnməsə də, azca yerindən oynaya bilərdi. Amma, bunlardan heç biri olmamışdı. Bütün bunlar o deməkdir ki, kimsə qızı damdan aşağı möhkəm itələyib.
Oktay artıq DİN-ə, mayor Hacıyevin kabinətinə qayıtmışdı. Öz fikirlərinin bir hissəsini onunla paylaşdı. Az sonra, şəhərlərarası telefon aparatı səsləndi. Mayor Hacıyev, dəstəyi qaldırdı:
- Eşidirəm… Nə deyir?... Aydındır… Burax gəlsin… - deyib, mayor dəstəyi asdı. – Bir nəfər, bu hadisə ilə bağlı nəsə demək istəyir.
Qapı açıldı. İçəri, ucaboy, incə bir qız daxil oldu. Sarı, düz saçları kürəyinə qədər uzanmışdı. Mavi gözlərindən kədər yağırdı. Qızarmış yanaqları olan bu qızı Oktay o an tanıdı. Bu Xədicə idi. Ləmanın yaxın rəfiqəsi. Onu hadisə yerində görmüşdü.
- Salam. – Xədicə dilləndi.
- Salam. Buyurun əyleşin. – Mayor qıza stulu göstərdi. Xədicə təşəkkür edib oturdu.
- Aldığım məlumata görə siz qızın