rəfiqəsisiniz. Başınız sağ olsun, Xədicə xanım. – Hacıyev başsağlığı verəndən sonra - Sizi dinləyirəm. Hadisə ilə bağlı nə demək istəyirdiniz?-deyə soruşdu.
- Doğrusu əmin deyiləm. – Xədicə, əlindəki ağ dəsmalı stolun üstünə qoyub sözə başladı. – Kimi deyir ki, bu intihardır. Kimi də deyir, onu öldürüblər. Mən özüm də, çox ehtimal intihar etdiyini fikirləşirəm. Amma, əgər intihar olmasa, bir nəfərdən şübhələnirəm.
- Kimdən? – Oktay maraqla soruşdu?
- Onun nişanlısı Rasifdən. – Xədicə bildirdi. – Amma, bunu sizə mənim dediyimi heç kim bilməsin. Rasif sizə dediyimi bilsə, məni öldürər.
- Narahat olmayın. Bu barədə heç kim bilməz. – Əkrəm Hacıyev qızı arxayın etdi. – Niyə, məhz ondan şübhələnirsiniz?
- Ləman bu evliliyə qətiyyən razı deyildi. Rasif isə, inadla onunla evlənmək istəyirdi. Rasiflə, bu haqqda hər gün görüşdüm, dəfələrlə danışıb bu evlilikdən vaz keçməsini xahiş elədim. Amma, o cavabında inadla deyirdi ki, "Mən onu heç kimə verməyəcəm. Ya mənim olmalıdır, ya da heç kimin”.
- O, elə bu cür də deyirdi? – Oktay soruşdu.
- Bəli. Hətta, bu gün, həmin sözləri ona xatırladanda, mənə əl qaldırdı. Söyüb, təhqir etdi. Ona şər atdığımı dedi. – deyə yanıqlı danışdıqdan sonra, səsini yavaşıdaraq dedi. –Həm də, Ləmanın öldüyündən Rasif xəbər tutanda, onun kədərində sünilik hiss olunurdu.
- Düşünürsünüz ki, Ləmanı öz nişanlısı öldürüb? – Mayor maraqla soruşdu.
- Mən bayaq dediyim kimi, Ləmanın intihar etdiyini fikirləşirəm. Amma, intihar etməyibsə, məncə bunu Rasif edib. Çünki, həm mənə vaxtilə dedikləri sözlərlə üst-üstə düşür, həm də, mənə elə gəlir ki, Ləmanın ölməyi onu o qədər də kədərləndirmədi. – Xədicə bildirdi. – Bildiyim, demək istədiyim bu idi. Amma, sizdən yenə çox xahiş edirəm. Bunu, sizə dediyimi heç kim bilməsin. Xüsusilə də, Rasifin özü.
- Başqa bildiyiniz nəsə varsa söyləyin. Çəkinməyin. – Mayor bildirdi – Bu məlumatları sizin verdiyiniz, üçümüzün arasında qalacaq.
- Yox. Bildiyim bunlar idi. Unutduğum nəyisə xatırlasam mutləq sizə