2-ci hissə – Qızın şübhəsi.
Hadisədən üç gün sonra, mayor Hacıyev və xəfiyyə Qafarov mayorun kabinetində oturub ölüm hadisəsini müzakirə edirdilər. Oktay hadisənin şəkillərini bir-bir gözdən keçirdi. Hacıyev isə ekspertizisiyanın nəticələrinə baxırdı.
- Ekpertlər cəsədin başından aldığı zərbədən təyin ediblər ki, – Mayor dilləndi – Ləman Hüseynova həqiqətən də binanın damından yıxılıb. Yəni, çox ehtimalla bu qədər hündürlükdən yerə belə bir zərbə ilə dəyməsi gözlənilir. Başqa heç bir yerində zədə yoxdur. Döşəmədən tapılan əşyadan isə heç bir əl izi aşkar edilməyib. Məncə bu normaldır. Çünki yay olmasına baxmayaraq həmin gecə həm yağış yağırdı, həm də güclü və çox soyuq külək əsirdi. Ləman da, buna görə əlinə əlcək geyinmişdi. Odur ki, həmin eşyada iz olmaya bilər.
Oktay onu dinləyəndən sonra az öncə yarımçıq qoyduğu düşüncələrinə davam etdi. Əgər qız evliliyə razılaşmış idisə, o zaman niyə intihar etmək istəsin? Tutaq ki, sonradan fikrini dəyişib və bu evlilikdənsə ölməyi üstün tutub və özünü atmağı düşünüb. Bəs niyə məhz dama çıxıb? O, özünü eyvandan da ata bilərdi. Hər halda, eyvan damdan daha yaxın idi. Qızın atası Fikrətlə söhbətini xatırlamağa başladı. O deyirdi ki, zəif addım səsinə belə oyanır. Qızın anasının belə halda ondan da həssas olduğunu da demişdi. Bəs, o gecə niyə oyanmasınlar? Oktay, atası ilə söhbəti bütünlüklə xatırlayıb nəzərdən keçirdi.
"- Dünən, Ləman özünü necə aparırdı? Yəni, nə isə planlaşdırır və ya düşünürdümü?
- O, onsuz da son bir neçə gündə düşünürdü. Əvvəllər heç belə deyildi. Gəzməyi sevən Ləman, çox deyişmişdi. Son günlərdə evdən gec-gec çıxırdı. Hətta bu günə 2-3 gün qalmış evdən demək olar ki, cıxmırdı. Təkcə dünən bir dəfə getdi.
- Saat neçədə? Hara getdiyini sizə demədimi?
- Günortadan sonra. Saat 4-5 arası. Xədicə ilə görüşəcəkdi.Daha doğrusu, birlikdə çıxdıq. Onunla Xədicəgilin qapısından ayrıldım. Harasa gedəcəkdilər.
- Bəlkə, heç Xədicəgildə çox qalmamışdı. Siz çıxıb gedən kimi çıxıb getmişdi.
- Yox. Bir yerdə