get gündəliyi oxu və heç nədən narahat olma.
Zəhra nənə Sonanın valideynlərinə zəng edib onları öz şirin dili ilə dilə tutmağı bacardı. Onlar Sonanın gecə orda qalmasına icazə verdilər. Sona anasının gündəliyini oxumaq üçün yan otağa çəkildi.
Gündəliyi açaraq oxumağa başladı.
- " Salam, mənim gözəl qızım. Bilirdim, gələcəksən. Səni çox gözləyirdim. Ancaq xəstəliyim məni artıq çox yormuşdu. Bilirdim, sən gələndə artıq həyatda olmayacağam. Səni öpüb, qoxlayıb, bağrıma basmağı çox istərdim. Bağışla məni, qızım. Bilirəm, ilk sualın "niyə məni atmısan?” olacaq. Mənə sənin öldüyünü demişdilər...
Atan çox gözəl insan idi. Onunla uzaq qohum idik. Onunla ilk dəfə ad günümdə tanış oldum. Həmin gün iyirmi yaşım tamam olurdu. Nə qədər böyüsəm də atam mənə "balaca qızım” deyərdi. Həm də evin yeganə övladı idim. Çox qohumu tanımadığım üçün atam məni onlarla tanış etmək istədi. Sonda isə Zaura yaxınlaşdıq.
- Qızım, bax bu Zaurdur, çox uzaq qohumuq amma, Zaurun atası yaxın dostum idi.
Ad günü şənliyi artıq bitmişdi. Mən də öz otağımda oturub mənə verilən hədiyyələrə baxırdım. Onların arasında diqqətimi bir hədiyyə çəkdi. Digər hədiyyələrdən çox fərqlənirdi, bəlkə də mənə fərqli gəlmişdi. Üstündə "Gülsüm xanıma sevgilərlə” sonda isə "Hörmətlə Zaur” yazılmışdı. Hədiyyəni açdıqda içində gündəlik gördüm. Bəli, sənin indi oxuduğun gündəlik atanın mənə hədiyyəsidir.
Zaurun özündən on yaş böyük bacısı var idi. Onun haqqında çox eşitmişdim. Eşitdiklərim isə heç də ürək açan deyildi.
Bir gün atam evə sevincək gələrək mənə şad xəbəri olduğunu dedi. Atamın bu sevincinin səbəbi mənə çox maraqlı idi.
- Gəl yanıma, mənim balaca qızım.
- Ata, nə olub? Nə şad xəbərdi elə?
- Qızım, Zaur yadındadır?
- Yadımdadır, ata. Ad günümdə tanış olmuşduq.
- Zaur səni bəyənib. Valideynlərinə də deyib. Sən razı olsan gəlib səni istəyəcəklər.
- Bəs sən necə ata, razısanmı?
- Əsas sənin fikrindi, qızım. Mənim fikrim sənin üçün vacibdirsə, əlbəttəki razıyam. Zaur çox yaxşı oğlandır. Atası da