a dostumdur.
- Sən razısansa, mən də razıyam, ata.
Atanla 4 ay sonra nişanlandıq. Nişanlı olarkən bacısını da tanıdım. Eşitdiklərim özünü doğrultmuşdu. Almaz bibin məni heç sevmirdi. Zaurla məni görəndə çox qısqanardı. Atanı çox sevərdi. Nəhayət toy günü də yaxınlaşdı. Atam ağlamamaq üçün gözlərini məndən gizlədərdi. Sonda isə dözməyib ağlamışdı. "Balaca qızım, mən sənsiz nə edəcəm? Xoşbəxt ol!” deyərək, alnımdan öpmüşdü. Atam məni buraxmaq istəmirdi, anam onu güclə dilə gətirmişdi.
- Yaxşı, Zəhra xanım, imkan ver, qızımla vidalaşım.
- Heydər, qızın uzağa getmir, burax artıq onu.
Toydan bir həftə keçməmiş çətinliklər başlandı. Bibin həmişəki kimi bizi qısqanırdı. Atan işdən gələn kimi məni ona şikayət edirdi. Zaur məni çox sevirdi və bacısının da xasiyyətinə çox yaxşı bələd idi.
Almaz bibin Zauru özü böyütmüşdü. Onlar balaca olanda valideynləri qəzada vəfat etmişdi. Bibin atanı yad əllərə verməmək üçün hətta ailə həyatı da qurmamışdı.
İki ay keçmişdi. Oktyabr ayı idi. Həmin gün hamilə olduğumu bildim. Çox xoşbəxt idim. Bu xəbəri atana deyəndə çox həyəcanlanmışdı. Bir neçə dəfə "- Mən ata olacağam” təkrar edərək bacısına bu şad xəbəri vermişdi. Bibin üzündəki süni gülümsəmə ilə qardaşını təbrik etmişdi.
Qarşıda məni nələr gözləyirdi, bilmirdim. Bibinin dəyişəcəyini düşünmüşdüm, ancaq bu belə olmadı. Artıq hamiləliyimin səkkizinci ayında idim. Bir gün qapı döyüldü. Bibin yatdığından qapıya mən yanaşdım. Qapını döyən Orxan idi, atanın yaxın dostu.
- Salam, Gülsüm bacım. Almazı çağırardınız, zəhmət olmazsa. Çox həyəcanlı görsənirdi, əlləri- ayaqları əsirdi.
- Almaz yatıb. Nəsə baş verib? Mənə deyin.
- Yox.. Almaz xanımı çağırın. Sözümü ona demək istəyirəm.
- Gülsüm kimdi? Nə olub?
- Buyurun, Almaz xanım gəldi. Sözünüzü deyin.
- Ay Orxan, xoş gəlmisən, keç içəri.
Orxan içəri keçərək Almazla qonaq otağına daxil oldu. Orxan bibindən qapını bağlamasını xahiş etdi. Bilmirəm, içəridə nə söhbət edirdilər. Almazın qəfil qışqırıq səsi məni qorxutdu.
- Aman