l verdiniz. Həmin ayaqqabı ilə rahat addım ata bilmədiyinizə görə orada biri-birindən dəyişik məsafələrdə izlər qoymuşdunuz.
- O qıza nifrət edirəm.
- Haqlısınız. Çünki, Rasifi qızınızdan ayırmaq üçün, qızınızın Fərruxla görüşməsinə şərait yaradırdı. Hətta həmin gecə də buna şərait yaratmışdı. Rasifi o gecə haradansa gələn görmüşdülər. Yaxşı bilirsiniz ki, Rasif o gecə hadisə yerində olub. Rasif ona görə hüzr yerində görünmürdü.
- Mən Rasifi çağırmamışdım. O, sonradan Xədicə ilə birlikdə göründü.
- Xədicə çağırmışdı. Fərruxla Ləmanın bir yerdə olduqlarını ona göstərmək üçün. Bunu eləməkdə məqsədi, Rasifi Ləmandan uzaqlaşdırmaq idi. Ləmanın gödəkçəsinin cibindən evinizin açarı tapıldı. Amma, qonşular qapının açıq olduğunu demişdilər. Əgər qızda evin açarı vardısa, o qapını açıq qoymazdı. Bir də ki, o intihar edəcəkdisə açara ehtiyacı yox idi.
- Susun. Xahiş edirəm. – Fikrət yenə başını tutdu. Qafarov isə susmurdu:
- Siz namus qorumaq üçün qızınızı öldürdünüz. Eləmi? Rasif orada olmasaydı siz bu cinayəti törədməyəcəkdiniz və 3 nəfərə, yəni Fərruxa, Xədicəyə və Ləmana bunu bir sirr kimi saxlamasını tapşıracaqdınız. Eləmi? – deyə, qışqırdı. – Cavab verin.
- Bəstirin.. - Fikrət qışqıraraq yerə çökdü. Yanağından süzülən yaşı silib danışmağa başladı:
- Ləman mənim bütün ümidlərimi puç elədi. Məni rüsvay elədi. Namusumu, etibarımı iki qəpiklik etdi. Mən isə onu əzabla, çətinliklə böyütmüşdüm. Bir dediyini iki etməmişdim. Amma, o neylədi? Ona yaşamaq haram idi.
- Allahın verdiyi canı, bəndə haram edə bilməz . – Oktay dilləndi. – Bir də ki, o sizin qızınız idi. Siz, Ləmanı o gün Xədicə gildən evə qayıtdıqdan sonra başa sala bilərdiniz. Ona hər cür cəza verə, hətta qadağalar belə qoya bilərdiniz. Çünki, bu sizin atalıq borcunuz və ən azından haqqınız idi. Bəlkə də, ediləcək bir yalvarış dolu baxış, bir şirin nəvaziş bəs edərdi. Amma, öldürmək, həm rəsmi, həm də İlahi qanuna tam zidd idi. Siz isə bu qanunu pozdunuz.
Oktay sözünü bitirdikdən sonra, radioqəbuledicini