oldu.Dayanib bir nece saniye suzdu Incini.Agladigini bilirdi arvadinin.Goz qapaqlari qizarmis ve sismisdi cunki.Ancaq butun bunlari bilse de hec bir reaksiya gostermedi.Sadece dayandi ve baxdi.Inci erinin simasindaki yad,ogey nezerleri sezib ilk baxishdan qorxsa da,ona yaxinlasmağa çəkinse de ozunu guc belayla toplayib ayaga qalxdi ve sanki zəhmli muellim qarsisinda yari yarimciq dersine calismis şagirdler kimi agir agir one dogru yeriyib Zamanin qarsisinda dayandi ve utancaq simasini ondan gizlemekcun basini asagi salib zeif sesle:Men seni sevirem dedi. Sonra...Sonra hardansa,nedense guc geldi sanki bedenine.Cesaretlendi ele bil ve basini astaca yuxari qaldirdi.Balaca ayaq barmaqlarinin ucunda havaya qalxib titreyen dodaqlariyla Zamanin dodaqlarina kicik opus qondurdu.Bu toxunus Zamanin aglini basindan aldi.Dodaqlarina tecrubesizce siginan islaq opus ureyinin buzlarini eritmeye basladi sanki ve Inci geri çəkilmek isterken Zaman onun dodagini ozune dogru cekib her seyi unutmaq isteyene qeder opmek istedi.Istedi amma bu isteyin omru de bu anin xosbextliyi kimi uzun cekmedi.Biranda butun yasadiqlari gozlerinin onunde canlanarken Zaman arvadinin qollarindan yapisib onlari incidercesine sixaraq Incini ozunden geri itdi ve suretle pencereye teref gedib her iki elini havaya qaldiraraq boynuna dayadi.O,sessizce etrafi seyr ederken Inci de terpenmez heykel donuqluğuyla ayaqlari yere berkimiş halda diqqetle Zamani seyr etdi.Ilk defe...Omrunde ilk defe bucur tehqir olunurdu,redd olunurdu eri terefinden.Dusundu oz ozune:Axi men neylemişem?gunahim nedi axi? Cavabi yox idi bu suallarin... Bu suallara verilecek cavabin sahibi vecsizce pencereden Bakinin gece qoynunda ulduzlar tek yanan şəherini seyr ederken bu suallar ele hemise bucur cavabsiz qalacaqdi...Inci ozune cavabsiz suallardan bir korpu tikib uzerinden de hecliye doğru yol alarken Zaman o korpunun altinda sessizce dalğalanan deniz kimi sukunetli gorunurdu.Uzulmurdu sanki,Birazdan heçlikde itecek olan qadin da onunki