bilmirdi.-keç içəri.qız qız deyil elebil oğlandı.dalaşmadığı adam qalmayıb məhlədə.Səbinə başını qaldırıb anasına baxmırdı.onun bu halına Cahangirdə gülürdü,biraz qapıda onu danlamışdı ki.Səbinə lap kövrəlib qaçaraq otağına gedir.Minirə xanım Cahangir ilə sağollaşıb evə girir.Axşama kimi otağından çıxmamışdı.Gecə Adil bəy onun yanına gəlib danışdırıb güldürür-yenə kimi yolub bizim cücəmiz?ay qızım axırda oğlan deyəcəkləre sənə.
-əcəb elədim.hələ az idi o qıza.qurumuş taxta bitinə.Atası onun sözlərinə uğunub gedir.
-gör bu qızda nə dillər var.Səbinə birdə heç kim ilə dalaşma.Dalaşmaq sözlərin bitdiyi yerdə başlayır.Sən heç o qız ilə danışmısan?bəlkə sən onunla danışsa idin dalaşmazdınız....Biraz susur-Mənim ağıllı qızım.-Səbinəni qucağında oturdub saçlarından öpür-mənim birdənə mələyim bir daha dalaşma heç kim ilə yaxşı?çalış söz ilə başa sal qarşındakı insanı.Dalaşmaq bir xanlma yaraşmaz.Söz verirsən dalaşmayacağına?Səbinə atasının belə mehribanlığını sevirdi.Nə etsədə atası həmişə onu sirin dil ilə yola gətirib başa salardı.-yaxşı ata birdə dalaşmayacam.
-afərin mənim ağıllı qızıma.Unutma Səbinəm söz qılıncdan itidir..
Həmin vaxtı Səbinənin 7 yaşı var idi.Getdikcə anlamışdıki həqiqətən söz dalaşmaqdan yaxşıdı.Atasına verdiyi sözü tutmuşdu.Kim onun hirsləndirsə bir kəlmə ilə cavabını verib susdururdu..Nazrın əlini Səbinənin gözləri qarşısında yelləyir-huu huuu-onu ayıldır.Xatirələri gözlərindən kino lenti kimi keçmişdi Səbinənin.özünə gəlib-Nəzrin axşam bizdəsən onu bunu bilmirəm.
-yaxşı,yaxşı səndən qurtuluş yoxdu.Gəl çıxaq gecikməyək banka.Cahangirdə evdədi aparar bizi
-yox ikimiz tək gedək.
-ay qız Cahangir səni yeməyəcək ki?gəl
-boğazında qalaram onun.qaşlarını çatır
-hə onuda düz deyirsən kişmiş.
- ey özünsən kişmiş.
-mən sarı kişmişəm,qara olan sənsən-deyib gülərək otağından qaçır.Qapının yanına gəlib ayaqqabılarını geyinirlər.-nə var qara kişmişin şirinliyinə çatmır sarı kişmişin dadı-deyib dil çıxarır.Zarafatlaşaraq evdən çıxıb işə