Cahangirin digər tərəfdən gəldiyini görür.Rəşad Səbinəni güldürməyi bacarmışdı.Cahangir onları belə görüb əsəblə yanlarına gedir.Nəzrin kənardan onları seyr edirdi.Otaqlarının divarları şüşədən olması rahat görməyə imkan yaradırdı..Səbinə onun sərt baxışlarını görən kimi gülüşü itir dodağında.Rəşad bunu anlayıb arxaya dönəndə Cahangirin gəldiyini görür.
-yaxşı mən getdim hələlik-Rəşadın sağol belə deməyini gözləməyib öz otağına keçir.Rəşad da heç nə deməyib aşağı düşür..Cahangirdə əsəb ilə qızların otağının qarşısından keçib gedir..Nəzrin qardaşının belə olmasını anlaya bilməsədə qəribinə gəlir..Səbinə yerinə keçib dərin nəfəs alıb rahatlayır-yaxşı qurtardım.
*******************************
Səbinə süfrəyə qoydun hər şeyi?-hə mama..rahat ol hər şey hazırdı.Demişdi ki qapı döyülür.Gülər xanım və Mahir kişi içəri keçir.Onların ardından Nəzrin keçir..Səbinə onu öz otağına aparır
-ay qız bir imkan verəydin hamı ilə salamlaşardım.
-sonra salamlaşarsan.Hə indi necə deyəcəyik Rəsula?-demişdi ki Rəsul qapını döyüb otağa girir
-neynirsiniz qızlar?Sarı cücə dərs necə gedir?-Nəzrinə baxıb gülümsəyir.
-mənə sarı cücə demə demişəm-acıqla sözünü deyib qaşlarını çatır-gərək o biri qaşınıda indi yaram?
-yaxşı yaxşı Nəziş susdum,yaraşığıma xələl gəlməsini istəmirəm.
-Şəbnurla fikrin ciddidi Rəsul?
-aha ciddidi.necə bəyəm?-qolunu bir birinə çarpazlayıb divara söykənir özündən razı gülüşü ilə Nəzrini süzürdü...Bu vaxt Minirə xanım çağırır-gəlirəm –deyib Səbinə otaqdan çıxır...İkisi tək qalır..Nəzrin danışmağa utanaraq otaqdakı kiçik şkafa yaxınlaşıb kitablara baxır...Başını qataraq Səbinənin gəlməsini gözləyirdi..Onun susduğunu görüb yanına gedir Rəsul...Əlinə bir kitab götürüb vərəqləyirdiki Nəzrin içindən bir şəkil tapır..
-buna bax Rəsul..sevinərək şəkili ona göstərir..Rəsul şəkilə baxıb gülümsəyir..-Bizim bağda çəkdirmişdik-deyib Nəzrinin gözlərinə baxırdı..O yaşıl gözlər onu ovsunlayırdı...
-hə-gülür-sən ağaca çıxmışdın Cahangir ilə,bizdə çıxmaq istəyirdik