deyilmişsən..Onlarıda apar,eyinləri açılsın....
Cahangir stolunda arxaya söykənib anasına baxır...
-bilirdimki səndən kömək istəyəcəklər....Mən orda onlara nəzarət edəcəm yoxsa müdürlərlə söhbətdə olacam..Sakit tonu ilə danışıb duruşunu belə pozmurdu..
-Ay oğlum bacını da Səbinənidə tanıyırsan..Sən öz söhbətində,tanışlıqlarında olarsan onlarda öz ətraflarının əhatəsində olarlar...
-Mama yox dedim.Getməsələrdə olar...
-Ay oğlum qoy səninlə getsinlər.Nəzrində Səbinədə geyimlər alıblar sabaha.Qızlar hazırlaşıblar..Arzularını ürəklərində qoyma..Birdə nə vaxt belə yerə gedəcəklərki?...Ürəyindən olmasa da mamasının sözünü yerə salmayaraq daha etiraz etməyib razılaşır..Nəzrinin qapının ardından onların danışığını dinləməyə çalışmasına Zümrüd gülürdü..Gülər xanım otaqdan çıxıb onları qapının ağzında görür-hazırlaşın sabah aparır sizi Cahangir...Nəzrin sevincindən qışqıraraq mamasını qucaqlayır-uraaaa...mamaların birdənəsi...
**********************************
Səhər oyanan kimi qızlar zəngləşib salona gedirlər..2 saatdan çox özlərinə bəzək düzək verməklə məşğul olarkən zamanın necə keçib getdiyini hiss eləmirdilər..Salondan çıxarkən artıq günorta idi...Nəzrin saatına baxır-hiii gecikəcəyik Səbiş tez ol..tezz...
-nə qədər vaxtımız varki?
-yarımsaatımız qalıb..biz evə gedib çıxana kimi,üzərimizi dəyişənə kimi gecikəcəyik..Cahangirdə aparmayacaq!-narahatlıqla ona baxırdı ki yanlarında dayanan maşını görüb sevinirlər..Rəsul maşının pəncərəsini açıb-bilirdik ki bu qədər gecikəcəksiniz..tez olun əyləşin!
-xilaskarımız gəldi Nəziş-deyib ona göz vurur.Nəzrində gülümsəyib maşına otururlar tez...
-Qaqaş səni Allah göndərdi,az vaxtımız var bizi evə çatdır geyinib çıxaq....
Maşının ön güzgüsündən Nəzrinə heyran baxışlarla baxıb gülür
-Allahın istəyi ilə Cahangir göndərdi məni...Çöldə idim,zəng elədi ki bizimkilər gecikir onları gətir lap gecikmədən....
-deməli hirslidi bizə Cahangir-dodağını dişləyib pəncərədən baxır..
-Nəziş fikir vermə...Rəsulun güzgüdən onlara