olmağı ondan xoşu gəldiyini göstərirdi..Səbinəyə görə heç də pis oğlan deyildi..Bir çox qızların xəyalı olacaq oğlan idi Rəşad yaraşığına görə...Onu düşünərkən Cahangir ilə rəqsi gəlir ağlına..onun sözlərini çox düşünməyib sevgiyə yozmur..Ona görə Cahangir sakit,ağır başlı biri idi..Bəyəndiyi qızda yəqin ki sakit,çox danışmayan biri olardı..Bunların heç biridə Səbinədə yox idi..Onunla rəqsini çox düşünməyib şirin yuxusuna gedir.
-Cahangir necə keçdi qonaqlıq?Zümrüd əlindəki çayı onun masasına qoyub stula əyləşir..
-adi bir qonaqlıq idi.....
-qızlar nə edirdilər?Səbinə gözəl görünürdü....
-Hmm........Komputerdən başını qaldırmadan onun suallarına cavab verirdi Cahangir.
-Minirə xala dünən mamaya deyibmiş ki bacısı Səbinəni Amerika da olan oğluna almaq istəyirmiş....Zümrüd bilirdi qardaşının onu sevdiyini..
-niyə onu sevdiyini demirsən?Cahangir təmkinlə komputeri bağlayıb ona baxsa da qısqanclıq onu boğurdu.
-mənə elə baxma Cahangir..Gecikmədən etiraf elə..Qoyma bir başqasına qismət olsun..Bəzən deyirik ki qismətimizdə nə varsa onu yaşayacayıq.Amma bu qismət bizə yollar göstərir,biz seçib bir yolla irəliləyib həyatımızı,qismətimizi yaşayırıq..Səndə qismətini özün seç..Addımlayacağın yolda tək olma...Cahangirin susduğunu görüb otaqdan çıxır.
Cahangir yerinə uzanıb gözünü tavana dikir..Səbinənin gözlərini xəyalına gətirir..Onun danışığını.gülüşünü xatırlayanda üzündə şirin təbəssüm yaranır..Bu gün ona hərə bir söz deyirdi..Zümrüddə Nail kimi onunla danışırdı..Ondan yaşca kiçik olsa da bacısı,düşüncələri böyük idi...Minirə xalanın dediklərini xatırlayır-Sən ancaq mənim qismətimsən!...
Səbinə budilnikin səsinə oyanıb idman paltarlarını geyinərək pəncərədən baxır...Uşaqların yavaş yavaş yığışdığını görür...O,da tez Nəzrin ilə zəngləşib danışır..Çayını içib həyətə düşür..Blokda Aslanı görüb sevinir,onun boynunu qucaqlayaraq Nəzrini gözləyirlər...O,gələndən sonra birlikdə meydançaya gedirlər..Meydança evlərinə yaxın idi..Ora çatanda yığışan uşaqlara yaxınlaşıb