deməmişdi Səbinəyə..
Nəzrin zala,zalda oturanlara baxırdı ki telefonuna mesaj gəlir..”Bilmirəm necə reaksiya verəcəksən..Ekrana bax”...Rəsul işçi oğlana başı ilə işarə edib başlamağını bildirir..Bu zaman zalda işıqlar sönür,hər kəs filmin başladığını düşünüb ekrana baxırdılar ki..Ekranda böyük hərflər ilə "””NƏZRİN MƏNİM İLƏ EVLƏNƏRSƏN?”””yazısını görüb bir birlərinə baxıb danışmağa başlayırlar....Nəzrin təəccüblə ekrandakı yazıları dönə-dönə oxuyurdu...Rəsul aradakı boş yerə keçib onunla yanaşı oturur.Üzünü ona dönüb həyəcanla.-Nəzrin mənim ilə evlənərsən?Vurulmuşam sənə nə gizlədim..Bacarmıram bacarmıram..Mahnıda deyildiyi kimi –deyib gülümsəyir....Nəzrin key kimi bir ona,birdə ekrana baxırdı..Sanki inanmırdı bu etirafın ona olduğuna.Rəsulda bunu başa düşüb-hə bu etiraf sənin üçündür..
-məə...məəən nə deyim bilmirəm..Heç gözləmirdim..
-bilirəm,kimdən gözləsəndə məndən gözləmirdin bunu yəqin-gülüb gözlərini ondan çəkmirdi..Zalda oturanlar bəziləri onlara heyranlıqla,bəziləri isə həsrətlə baxırdı..
-məni tanımağa nə deyirsən?..Nəzrin utandığın bir söz deyə bilmirdi..Heç vaxt gözləmirdi Rəsuldan belə bir şey özü üçün...Bu zaman film başlayır..Hamının fikri ora yönəlir.
Səbinə zaldan çıxanda Cahangiri yanında görüb ona gülümsəyir..Bufetə yaxınlaşıb su alır..Cahangirdə kənarda durub onu gözləyirdi..Ətrafda tək tük insanlar var idi..Masaların birində oturan iki oğlannin Səbinəyə baxdığını görüb ilk əvvəl fikir vermir.İnsan insana baxar deyə düşünür..Təkrar onlara baxanda gözlərini Səbinədən çəkmədiyini görüb gərginləşir..Onun yanına gedir-sənin bir su almağın nə uzun oldu!
Səbinə onun gərgin olmasına fikir verməyib-su qalmayıb burda,xala dedi gözlə içəridən gətirirəm.Onun heç nə deməyib sol tərəfdə oturan oğlanlara baxmasından hər şeyi başa düşür....
-insan insana baxar,əsəbləşməyə dəyməz..
-gəl gedək içəri,sonra alarsan!...Əsəb ilə ona baxır..Səbinə onun halına ürəyində gülürdü..
-mən indi alacam..Gedirsən sən get içəri..Həm baxmaqla bir şey olmur. Narahat