q danışırdılar..
-Əvəzolunmaz...Əvəzolunmaz...Gözəl həyat səninlə əvəzolunmaz....
Əvəzolunmaz...Əvəzolunmaz..Bu dünya varlığınla əvəzolunmaz...
Səninlə bir yolun addımında,mənim dəyərlimsən həyatımda
Mən varlıyam səninlə,mən doğruyam səninlə..
Sevda kölgəsindəsən canımda.....Mahnının sözlərini Cahangir ifaçı ilə bərabər pıçıldayırdı Səbinənin qulağına...
-İstəyərsən mənim şəhzadəm olmağı?Səbinədən biraz aralanıb gözlərinə baxaraq deyir...
Onun mahnı sözlərini oxumağı,sonrada bu sualı Səbinəni ovsunlamışdı...Cahangir onun heyrətlə baxıb susmasına gülümsəyir..Güləndə yanağının bir hissəsinin batması onu yaraşıqlı göstərirdi..Səbinə susub analiz edirdi onu..Eləbil ilk dəfə bu qədər yaxından görürdü Cahangiri..Gülərkən yanağının batması,danışarkən təmkinli olmağı,sakit,kobud görünərkən bir qədərdə incə rəftarı onu Səbinənin gözündə yüksəldirdi..-mənə nə olur belə-deyib öz-özünə ürəyində söylənib ona baxırdı..
-Sən mənim qismətimsən......
-nə?? -acıqlanaraq onun əllərindən çıxıb içəri girir..
Bu gün qızların gözləmədikləri başlarına gəlmişdi....Masalarına gedib oturur-bəlkə gedək?
-hə gedək..Nəzrində onunla razılaşıb çantasını götürür...
-Siz gedin maşına hesabı verib gəlirəm-Rəsul onlardan əvvəl masadan qalxıb gedir...Cahangirdə telefonunu götürüb çıxır restorandan....Qızlarda çantalarını əllərinə alıb yavaş yavaş çıxışa gedirlər
-Nəzrin niyə kefsizsən,qardaşım xətrinə dəyməyibki?
-..Gedək...Səninlə sabah danışacam! –hədələyici baxış atıb restorandan çıxır..
-Rəsul o məndən küssə, bilirəm sənə nə edəcəyimi-deyibSəbinədə onun ardınca çıxıb maşına əyləşir...Yol boyu sakitlik idi,heç biri danışmırdı .Cahangir Səbinəni....Rəsul Nəzrini.....Səbinə bu gün yaşadıqlarını.....Nəzrin isə Rəsulun soyuqluğunu düşünürdü....
Binanın qabağında düşüb sağollaşaraq hər kəs öz blokuna gedir....Pilləkənləri çıxanda Səbinə dözməyib qardaşını sual atəşinə tutur
-Niyə kefsiz idi Nəzrin biz masaya qayıdanda?qızın qəlbini qırmışam demə mənə!Həm kino zalında nələr oldu heç