Minirə xanım biraz təəccüblənsədə sevinir..Nəzrin onun gözü qabağında böyümüşdü.Onu Səbinədən ayırmamışdı heç zaman.Necə bir ailənin qızı olduğunu bilirdi...Bunları düşünərək fikrə getmişdi ki Rəsulun səsinə fikirlərdən ayrılıb sevinərək onun boynunu qucaqlayır-mama qurban olsun sənə ay Rəsul..Çox şükür sənə ay Allah,axır bu oğlanıda evləndiririk..
-mama boğduuun..Yediyi çörək boğazında qaldığından öskürərək çayından içir tez-Evlənmədən əvvəl öldürəcəkdin ..Gülüb çayını içir..
-Allah eləməsin,bəd,bəd az danış.. Atana deyim gedib elçiliyi edək..Xəbəri var Nəzrinin elçi gedəcəyimizdən?
-Var mama,var..Son loxmasınıda ağzına qoyub mətbəxdən çıxır..
Səbinə həyətdə onları gözləməyə başlayır.Elman söhbətindən sonra tək getmirdilər universitetə..İndi də deyinə-deyinə Cahangiri gözləyirdi....Biraz keçəndən sonra Nəzrin ilə bərabər düşür Cahangir..Onlarla salamlaşıb maşına oturur..
-Tərsinədi oğlan qızı gözləməkdən qız oğlanı gözləyir..Ürəyində dediyi sözlərin mənasına diqqət edib gülür..-hey ..özünə gəl Səbinə,nə qız? Nə oğlan?...Öz düşündüyünə gülüb,gah acıqlanırdı..Cahangir ona güzgüdən baxırdı. radionu açır Polad Bülbüloğlu –Gəl ey səhər mahnısını ifa edirdi..
.O gözlər kimi,hər tərəf qara..Bu yollar səni,aparır hara...
Yenə bu səhər,Günəş nur yerə eylər... Bir təzə nağıl başlar dünya....
Səbinənin gözlərinə baxıb özünü unudurdu.....Cahangirə görə qızlar rahat danışa bilmədiklərindən susmuşdular...Nəzrin telefonu ilə oynayır,Səbinə isə pəncərədən baxırdı..Çalışırdı ki ona tərəf baxmasın..İstəmirdi yenə utanmaq..Axırı gözləri dözməyib güzgüyə baxanda Cahangirin onu izlədiyinə qaşlarını çatır..
-Bəlkə deyirəm sən daha işinə rahat gedəsən?Bizə görə gec getmə....
-məni belə düşündüyünü bilmirdim.....Səbinəni əsəbləşdirəcəyini bilirdi bu sözləri ilə..
-biz özümüz getmək istəyirik!..
-...................................Onun cavab vermədiyini görüb Nəzrini dümsükləyir-Bəlkə səndə bir şey deyəsən başını qaldırıb telefondan...
-Nəzrin tutulub qalır..Tez ona göz