n dilinə,gülüşünə sakitləşən biri idi...
-desənə tezliklə toy olacaq mama.Yerindən qalxıb radionu açır. Oynaq bir mahnı tapıb oynayaraq mamasını qucaqlayır...-Birdənədi bizim arvaddan-onu öpür.. Gülər xanım gülərək onu özündən uzaqlaşdırır.
-yaxşı yaxşı əl çək....Zümrüd yenə oynuyaraq qayıdıb yerində oturur...
-Rəsul da pis oğlan deyil...Məncə atam razı olacaq....
-Mən bir söz demirəm Minirəgilin ailəsinə qızım,eksinə gözəl ailədilər..Amma böyük kiçik yeri var.-deyib digər otağa keçir...Zümrüd də onları düşünüb gülərək özünə yenidən çay süzür..
Otaqdan çıxırdılar ki Nəzrinin güllər yadına düşür..Onu necə gizlədəcəyini düşünür..Zibil qutusuna atmaq istəmirdi..Özü ilə də apara bilməzdi qardaşı görəcəkdi....Dərs vaxtı çox düşünsədə ağlına bir fikir gəlmirdi...Girişə çatanda dayanıb bir gülə birdə qapıya baxır..Səbinə danışaraq girişə çatanda onu yanında görməyib axtarır,geriyə dönəndə dayanıb güllərinə baxdığını görür...
-Mən öz özümə danışırdım?
-Səbiş bu gülləri atmaq istəmirəm..Yazıq baxışlarla rəfiqəsinə baxır..
-Səndə atma!Onun yanına gedib qoluna girərək Unidən çıxarır..
-Cahangir görsə nə deyəcəm bəs?
-deyərik bir rəfiqəmizə vermişdilər bu gülü o, da bizə hədiyyə elədi..Özündən razı halda deyərək onu özü ilə dartıb aparır..
-Səncə inanacaq buna Cahangir?
-Bundan başqa çıxış yolu tapmısansa özün de ya da zibilə at...Maşına yaxınlaşmışdılar ki Nəzrin gülü Səbinənin üstünə atır tez...
-Mən bunu evə apara bilmərəm amma sən apara bilərsən- göz vurub gedir...Səbinə onu geri qaytarmaq istəsədə alınmır artıq Cahangir onları görmüşdü..Yəqin inanmayacaqdı bu gülləri rəfiqəsi verdiyinə.Off Nəzrin off,..zibilə salmasan yaxşıdı məni..Mən rəfiqə söhbətini sənə görə demişdim!Ürəyində son duaların edib maşına