Gülləri görüb Elmanın göndərdiyini düşünür Cahangir...Güzgüdən onlara baxıb bir cavab gözləyirdi..Səbinə danışmaq istəyəndə Nəzrin onu qabaqlayır-Elə baxma bizə,bizim deyil güllər..
-Hə...Qrupdan bir qızındı,evlərinə apara bilməyəcəyinə görə mənə verdi...Cahangirə baxmayıb güllərin ətrini içinə çəkir..
-Zibil qutusuna atardınız!deyib maşını işə salır..
-Heç belə gözəl gülləridə atmaq olar?..Gülləri özünə daha da sıxıb acıq verir Cahangirə...
Yolboyu Səbinə onu əsəbləşdirsədə bunu bildirmirdi Cahangir..Dərsdən gec çıxdıqlarına görə evə gedə bilməyəcəkdilər..Ona görədə bir başa banka gedirlər...Maşından düşəndə Səbinə ondan icazə alıb gülləri maşında qoyur..Hirsini içində boğaraq bir söz deməyib Cahangir onlardan əvvəl binaya daxil olur..Cahangirdən sonra qızlar girir şirkətə..Səbinə onu hirsləndirə bilmədiyi üçün məyus olmuşdu..Otaqlarına gedib işlərinin başına keçirlər...
Zümrüd hazırlaşdığı magistr imtahanlarının suallarına baxıb bezgin halda oturacağa oturur..Dənizə baxıb gələcəyinin xəyalını qurmağa başlayır..Onun fikrində təhsilini davam edib öz biliyi ilə böyük uğurlar qazanmaq idi..Qarşısından keçən cütlüklərə həsrət ilə baxırdı-inşaAllah məndə sevəcəm!Amma indi yox...
-inanmıram ki sizin kimi bir xanımın sevgilisi yoxdu.....Üzünü yana çevirəndə yanında birinin balaca bir uşaqla oturub ona baxdığını görür..
-nə kəşəydi...Balaca qız ona baxıb şirin təbəssümü ilə gülümsəyir...İnci onun yanına gəlib balaca boyu ilə ayaq barmaqlarının ucuna qalxaraq əlindəki kağızlara baxır...
-Allah saxlasın şirindi qızınız....Oğlan ağzını açmaq istəyəndə İnci onu qabaqlayır-Əmi məndə istirəm ondan...
-Sənin bu gün istəmədiyin bir şey qalmayıb şeytan..Üzünü Zümrüdə dönüb diqqətlə baxır..Sanki onu haradasa görmüşdü,rəngini dəyişən yaşıl gözlər ona tanış gəlirdi..Zümrüdöyrəşmişdi heyran baxışlara.Ona fikir verməyib cibindən konfet çıxarıb İnciyə verir..
-Niyə indi yox?
-başa düşmədim...İncinin maraqla onun kağızlarından gözünü çəkmədiyini görüb yanında oturdaraq əlinə