b gülümsəyir..
-ata borcluyuq Cahangirə...
-yox Adil dayı nə borc..Səbinə mənim üçün dəyərli biridi..Necəki Nəzrinə bir şey olmasını istəmərəm eləcədə ona..Böyüklərinyanında Səbinəyə çox baxmamağa çalışsada gözləri qaçırdı ona...Səbinə atasının,qardaşının dediklərinə bir reaksiya vermədən lal baxışları ilə Cahangirə baxırdı..
-icazənizlə mən gedim..Hazırlaşıb işə gedəcəm hələ...Üzünü mamasına tutub-gəlirsən mama?yerindən qalxaraq söyləyir..Gülərxanım oğluna fəxrlə baxıb onunla gedir.
-oldu oğlum,bir daha sağol..Ayağa qalxıb hamı Cahangiri yola salır..Otaqda Nəzrinlə Səbinə qalır..
-necəsən Səbiş?onun küt baxışlarla bir nöqtəyə baxdığına narahat olur..Yanına divana oturur..
-Bilmirəm Nəzrin,bilmirəm...
-Səbinə o sənə nəsə edib?halın yaxşı deyil..
-yox..qorxma..yatmaq istəyirəm..
-yaxşı gəl otağına gedək..Onu qucaqlayıb otağına aparır..Yatağının üstünü açıb yerinə uzadır..Arxasını dönüb otaqdan çıxmaq istəyəndə Səbinənin sözlərinə geri dönür
-Nəzrin məni heç kim istəməyəcək..bilirəm...
-Bu hardan gəldi ağlına?sənə nə olubki istəməsinlər..Nəzrin onun nə demək istədiyini başa düşürdü..
-Kim qaçırılmış qızı alar,...Elmanın dediklərini,cəmiyyətin qınağını xatırlayıb kövrəlir..
-Səbinə səni biz tanıyırıq bilirk bəsdi.Bir iş idi oldu..Burda sənin günahın yoxdu....
Səbinənin yanında oturur-Birdə belə fikirləri düşünmə..Mən gedirəm məktəbə,istəyirsən qalım yanında?
-yox,dərsdən qalma..
-Bax indi gedirəm,axşam səni belə görməyim!..Səbinə ona cavab verməyib yorğanı başına qədər çəkib arxasını dönür...
Nəzrin otaqdan çıxanda Rəsul ilə Minirə xanımın onu gözlədiyini görür
-Nəzrin necədi?
-yaxşıdı Minirə xala...Mən gedim..
-Ağ günün olsun qızım...Rəsul mamasına göz qaş edib getməsini bildirir.Bunu Nəzrin ayağını geyindiyinə görə bilmir..Minirə xanım oğluna gülüb mətbəxə keçir..Nəzrin qapıdan çıxanda Rəsulunda gəldiyini görüb soruşur-sən hara gedirsən?
-səni ötürməyə.
-caan çox uzaq gedirəm axı.Bu blokdan o birinə keçəcəm
-Olsun yenədə bir