Gün boyu yerindən bir dəfə durmuşdu Səbinə..Duş alıb,yemeyini yeyib yatağına girmişdi..Yatmasada yatağından çıxmaq istəmirdi.Bir növ depresiya halında idi..Rəsul onu danışdırıb azda olsa güldürməyi bacarırdı.Tək qalanda isə özünə qapanmağa başlayırdı...Nəzrin işdən gələn kimi yeməyini yeyib Səbinəgilə qaçir..Onu durğun görəndə pis olur..Öyrəşmişdi onun çılğın,deyib gülən halına..Qarşısındaki sakit qız ona yad gəlirdi..Ona bu gün dərsdə,işdə olanlardan danışıb əhvalını açmaq istəyirdi...Səbinə onu dinləsədə fikri başqa yerdə idi..Onun sözünü yarım kəsir- məni necə tez tapa bildilər?.Hər şeyi ona başdan danışmağa başlayır Nəzrin.
-Bax belə..Bir sözlə qəhrəmanın Cahangirdi...Onların söhbətini Minirə xanım yarım kəsir.
-Qızlar sizə sevdiyiniz şirniyyatı hazırlamışam.Gəlin çay süzürəm..Onları çağırıb gedir..Nəzrin onun getmək istəmədiyini görüb ayağa durur.
-Özünə gəl Səbinə!Şükür sağsalamatsan,evinizdəsən..bu nə haldı belə?Artıq lazımsız düşüncələri at ağlından..Alnımıza nə yazılıb onu yaşayırıq..İndi isə gedirik çayımızı içməyə..Onlara qarşı belə ola bilmərsən!Sən itəndə bilirsən necə pis idi halları?Səni özümlə sürüyüb aparmamış yerindən qalxıb düşürsən qabağıma!..Səbinənin ona böyümüş gözlərlə baxdığını görüb qışqırır-Səbinəəəəə!
-Mən tək özümü həyasız bilirdim..Sən məndən də betər dəli imişsənki.Qalxdım,qalxdım..Yerindən durub onunla bərabər otaqdan çıxır.
-Yox sənə çatmaram dəlilikdə..Mən ağıllı qızam..-Qələbə qazanmış kimi gülümsəyir
-yazıq oldu qardaşım-o da gülərək gəlib masada oturur...Nəzrinordan-burdan danışıb onu arada qıcıqlandırırdı..Biraz keçəndən sonra isə Cahangirlə Zümrüddə gəlir..Cahangir onu idman geyimində,saçlarıda yuxarıdan dağınıq topuz yığılmış halına gülür...Gəlib onlarda masaya oturur..
-aa bizə yoxdu Səbiş?
-Xoş gəldin Zümrüd qızım..niyə yoxduki...gətirirəm bu dəqiqə..Minirə xanım onları köhnə günlərdəki kimi bir masa arxasında görüb fərəhlənir..Onların qızını belə çox düşünmələrinə kövrəlir.....Səbinə onlar gələndən Cahangirin